Το φιλμ νουάρ με τους εφιάλτες 

του Τσίπρα

του Μάκη Ανδρονόπουλου 

Θα περιμένει το ΔΝΤ άλλους δώδεκα μήνες για να γίνουν οι γερμανικές εκλογές και να αποφασίσει το Βερολίνο τι θα κάνει με τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους; Ή θα εγκαταλείψει οριστικά το ελληνικό project (από το οποίο απέχει εδώ και 14 μήνες); That’s the question που θα ΄λεγε και ο Σακεσπήρος.

Διότι, ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν ξεκαθάριζε προ ημερών στην Ουάσιγκτον πως «το ΔΝΤ έχει κανόνες. Δεν θα αλλάξουμε τους κανόνες του για την Ελλάδα (σ.σ: λες και δεν το έκαναν). Η Γερμανία θα αποφασίσει αν θέλει την επιστροφή μας στο πρόγραμμα ή όχι». Και για όσους δεν κατάλαβαν, ένας άλλος αξιωματούχος του ΔΝΤ διευκρίνισε«ή θα πρέπει να γίνει ελάφρυνση του χρέους ώστε να μπορεί να επιστρέψει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα ή η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ θα πρέπει να πείσει το γερμανικό κοινοβούλιο ότι η παρουσία του δεν είναι απαραίτητη».

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας προφανώς το έχει ρίξει στη μεταφυσική για να σώσει την παρτίδα (και την πατρίδα ενδεχομένως), διότι ο μόνιμος εφιάλτης που τον ξυπνάει τα βράδια είναι ένας κύριος Σόιμπλε καγκελάριος!… Ο οποίος κρατάει ένα «κόφτη» στο χέρι και πλησιάζει απειλητικά. Γυρίζει πλευρό και βλέπει τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να του κουνάνε το δάκτυλο και να του λένε πως δεν ψηφίζουν άλλες περικοπές. Ξαναγυρίζει και βλέπει τη δημοσκόπηση της «Αυγής» που λέει ότι το 36% κρίνει ότι μία κυβέρνηση της ΝΔ θα ήταν η καταλληλότερη για τη χώρα, ενώ μόλις το 14% απάντησε ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Το 90% δηλώνουν δυσαρεστημένοι από τη λειτουργία της κυβέρνησης και το 85% να εκτιμά ότι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, το 80% δηλώνει δυσαρεστημένο και με τη λειτουργία της αντιπολίτευσης. Εκεί ξύπνησε κάθιδρος, διότι αυτά δεν τα λέει ο Θεοδωρικάκος.

Αυτό είναι!… Το 80% δυσαρεστημένο με την αντιπολίτευση… αυτή είναι η μόνη του ελπίδα, η αντιπολίτευση!… Εφτιαξε καφέ και πήρε τις κυριακάτικες εφημερίδες. Δύο εκατομμύρια πολίτες όμηροι των φόρων και των δανείων!.. Δύο δισ. ευρώ νέοι φόροι το 2017!.. Εθνομηδενισμός, κατά της ορθόδοξης πίστης, της ιστορικής μνήμης, της ελληνικότητας!.. Και το χειρότερο, ένα ρεπορτάζ για τις επαφές που είχε στην Ουάσιγκτον με τους επικεφαλής των hedge funds το οποίο μετέφερε δήλωση επενδυτή: «O Τσίπρας έλεγε όλα τα σωστά, αλλά δεν έπειθε»…

Και πώς να πείσει να συμμετάσχουν στην τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που θα χρειαστεί μέσα στο 2017, όταν οι επενδυτές έχουν χάσει το 50% των κεφαλαίων τους από την τρίτη; Μάλλον θα χρειαστεί τέταρτο Μνημόνιο!.. Δεν βγαίνει αυτή η ιστορία, πρέπει να κουρευτεί το χρέος για να αλλάξει το κλίμα, μέσα και έξω. Υπομονή!.. Να φτάσουμε μέχρι την Πρωτοχρονιά, να δούμε τι θα κάνει η Κριστίν.

Πάντως, αν ζορίσουν τα πράγματα, έχουμε και plan B. Ο κόσμος δεν αντέχει, άρχισαν και οι πλειστηριασμοί. Θα τα ρίξουμε όλα στον Σόιμπλε και σία. Μια «μετωπική με το Βερολίνο» μπορεί να καταστεί αναπόφευκτη. Για καλό και για κακό, δεν πειράζει να κρατηθούν λίγο οι δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων και οι εξοφλήσεις ιδιωτών. Να φτιάξουμε μια κάβα, ένα πρωτογενές πλεόνασμα, 3, 756 δισ. ευρώ στο οκτάμηνο και… βλέπουμε.

Ψυχραιμία. Ευτυχώς που ο Μητσοτάκης πρότεινε τη συζήτηση για τη διαπλοκή. Είναι και ο καλός άγγελος, ο Στουρνάρας που αποκάλυψε στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής πως η πλαστογραφία του ελλείμματος (6,3% το ’98 και 5,8% το ’99) από τον Σημίτη κόστισε 20 δισ. ευρώ για να το εμφανίσει 3,5%. Λες να υπάρχει Θεός;…  Να πάρω τον Ιερώνυμο… Α! να δω λίγο και τα πρόσωπα του ανασχηματισμού.

Αργά ή γρήγορα θα έρθει το βραχυκύκλωμα που θα κατεβάσει το γενικό. 
Οι Έλληνες περνούν καλά…


Υπάρχουν ακόμα ηλίθιοι που μετράνε τη ζωή με το αν είναι γεμάτη μια καφετέρια. Υπάρχουν ακόμα ανόητοι που θεωρούν «καλά» το ότι είναι εντάξει με τις τράπεζες και την εφορία. Πως καλά είμαστε ακόμα γιατί ένα μέρος του πληθυσμού μπορεί ακόμα και τη βγάζει καθαρή μέσα στο μεγάλο σφαγείο. Επειδή δεν έχει έρθει η σειρά τους. Επειδή ο χασάπης τους έχει ακόμα στη κατάψυξη να σιτέψουν καλά… Όχι δεν περνάμε καλά. Γιατί πίσω από το γέλιο στη καφετέρια και το χαβαλέ διακρίνεις τα άφτιαχτα δόντια που αρχίζουν και σαπίζουν ένα ένα κι έχει μπει ο οδοντίατρος στη λίστα των αχρείαστων ειδών.

 Όχι δεν περνάμε καλά, γιατί βλέπεις τις πόλεις να έχουν γεμίσει από κακοσυντηρημένα αυτοκίνητα «χιλιάρια» ή το πολύ «χιλιοτετρακοσάρια», που σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο τα δίνουν για να μαθαίνουν τα παιδιά τους να οδηγούν, πριν τους αγοράσουν το καινούργιο σεντάν των 2.500 κυβικών…Γιατί βάφεσαι και φτιάχνεσαι για το ραντεβουδάκι αλλά στο σπίτι οι υπόλοιποι θα τη περάσουν με κουβέρτα δίπλα σε ένα αερόθερμο του κώλου.
Γιατί και το πετρέλαιο είναι στην ίδια λίστα με τον οδοντίατρο, εκείνες τις εξετάσεις που αναβάλεις, το φαΐ ποιότητας, το φρεσκάρισμα στο σπίτι που αρχίζει και βγάζει μούχλα, και σιγά σιγά τα υπόλοιπα είδη ενός «πολιτισμένου κόσμου» που θα μπουν στην ίδια λίστα σαν περιττές δαπάνες. Όχι δεν περνάμε καλά, γιατί αυτό το νεαρό παιδί χώθηκε κάπου με τρία κατοστάρικα, αλλά δεν έχει όνειρα. Πάει να πιεί το ποτάκι του μόλις καβατζώσει ένα μεροκάματο γιατί νιάτο είναι, αλλά μέχρι εκεί φτάνουν τα όνειρα του. 

Μερικά 24ωρα μπροστά και πολύ λέω. Όχι δεν περνάμε καλά, γιατί στο παππού δώσανε κάτι κωλογενόσημα αγνώστου προελεύσεως που δεν τα ξέρει ούτε η μάνα τους και θέλει να τα ξεφορτωθεί η κινέζικη φαρμακοβιομηχανία της πλάκας.. Όχι δεν περνάμε καλά, γιατί για τρίτο συνεχή χρόνο δεν ανάβουμε καλοριφέρ και τον παππού τον τυλίξαμε με μια κουβέρτα να μη ξεπαγιάζει και τελικά.. μας έμεινε… Όχι δεν είμαστε καλά, γιατί όλη αυτή η κίνηση, είναι το τρέξιμο ανθρώπων που δεν ελπίζουν σε τίποτα πια, δεν έχουν τίποτα, αλλά δεν είναι κι ελεύθεροι. Ξυπνάνε και κοιμούνται με τη σκέψη τι θα είναι η έλλειψη της επόμενης μέρας. 
Αν θα κάνουν αυτό αντί για εκείνο. 
Γιατί πλέον δεν έχουμε τη πολυτέλεια να τα κάνουμε και τα δυο ακόμα κι αν αυτά είναι βασικές ανάγκες. Ναι έτσι γουστάρουν και γυρνάνε με το αυτοκίνητο τσάρκα. Μήπως θα μάθετε ποτέ πόσοι τσακωμοί προηγήθηκαν στο σπίτι; Πόσα γαμοσταυρίδια πέσανε πριν ξεμυτίσει η χαρούμενη οικογένεια για τη βόλτα της; Μήπως θα μάθετε πόσοι κοιμούνται χαπακωμένοι και πόσοι δεν κοιμούνται καθόλου πια; Μπορεί κανείς να συλλάβει ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΑPΡΩΣΤΕΙΑΣ; Όχι δεν μπορούμε να το συλλάβουμε, γιατί δεν στο λέω και δεν μου το λες. Γιατί ξυπνάμε και κοιμόμαστε σ΄ενα χώρο που έχει ξεχάσει πλέον τι είναι ζωή, δικαίωμα, πραγματική ανάγκη. 

Ανάγκη έχει γίνει να πληρώσεις. 
Ανάγκη έχει γίνει να είσαι εντάξει απέναντι στους τοκογλύφους, να μην κινδυνέψεις για τα «μεγάλα» να σε ξεσπιτώσουν, να μην έχεις φαί, να μην έχεις που να κοιμηθείς. Οτιδήποτε πάνω από αυτό ονομάζεται «εντάξει είμαστε» Τόσο άθλιο, τόσο μίζερο το τοπίο της νεοφώτιστης μπανανίας της Ευρώπης. Είναι σαν να βλέπεις μια δύστυχη να κάνει πιάτσα για ένα δεκάρικο, κι επειδή θα γυρίσει σπίτι έχοντας αγοράσει δυο πιτόγυρα μετά το πήδημα, θα θεωρείται πως «εντάξει είναι μωρέ» δε τρέχει και τίποτα. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι αυτή τη στιγμή τρέμουν στην ιδέα πως θα κάνει βαρύ χειμώνα γιατί της θέρμανσης προηγούνται τα χαράτσια Ενφια 2016..  δεν γίνεται να τα καλύψεις και τα δύο. Στρατιές από ανθρώπους που η υγεία τους πάει κατά διαόλου για χίλιους δυο λόγους, όπως συμβαίνει στον άνθρωπο, την αφήνουν στην άκρη γιατί προηγούνται οι φόροι, οι τράπεζες, οι ΔΕΚΟ, να ζήσουμε να τους θυμόμαστε… 

Οι Έλληνες περνάνε καλά. Φυσικά όταν το καλά το υποβιβάσεις στο επιβιώνω, κι επίσης αν σ΄αυτό συνυπολογίσεις μια χούφτα καραγκιόζηδες που ούτε τους νοιάζει ποιος ζει και ποιος πεθαίνει, αρκεί ο κώλος τους να είναι καλά, το σώνεις το πράγμα. Όμως πόσο θα το σώσεις ακόμα λέγοντας αηδίες και ψευτιές. Πόσο θα κρατήσει η βιτρίνα πριν να φανεί η βρώμα που κρύβεται από πίσω; Και δεν εννοώ πως θα γίνει κάποιος ξεσηκωμός. Δεν είναι πανάκεια, πλέον, πως τη φτώχεια και τη δυστυχία θα την ακολουθήσει η Νέμεση. Μπορεί απλά να δεις γύρω σου τη χώρα των ζόμπι. Των ζωντανών νεκρών. The walking dead της Μεσογείου… Ανθρωποι ήδη σέρνονται άσκοπα χωρίς να ξέρουν ούτε τι κάνουν σ΄αυτή τη ζωή , ούτε που πάνε. Ξυπνάνε κοιμούνται σαν ρομποτάκια, χωρίς καν να έχουν ιδέα πως είναι κάτι τέτοιο.. 
Αυτό είναι το χειρότερο αλλά το αναπόφευκτο στα ζόμπι. Κάποιο θόρυβο ακούν κι ακολουθούν, αν τους σφυρίξεις από την άλλη θα πάνε από εκεί. Μόλις μυρίσουν φαί θα ρθουν.. Ναι οι Έλληνες περνάνε καλά στο κολαστήριο. Εχει καπαρώσει ο καθένας τη τιμωρία του και αυτομαστιγώνεται. Εκατό φορές τη μέρα «θα είμαι καλό παιδί» Δεν θα ξανακάνω ζαβολιές. 

Μαζί τα φάγαμε και τώρα αναδρομικά θα ξεράσουμε και το γάλα της μάνας μας. Έτσι γιατί οι κύριοι καθηγητές επιβάλλουν συμμόρφωση και τάξη. Κι όπως λέει κι ο ποιητής όταν ακούς τάξη.. ανθρώπινο κρέας μυρίζει. Βλέπετε καφετέριες γεμάτες; Τα μπαράκια; Τις ταβέρνες; Υπάρχει ένα παλιό ανέκδοτο με το Χότζα και τον αφέντη του. Του λέει ο αφέντης του τρέχα βάλε φόρους κι έλα να μου πεις. Πράγματι βάζει και την άλλη μέρα του δίνει αναφορά. Εχουν αναστατωθεί όλοι αγά μου τι θα κάνουμε; Βάλε κι άλλους φόρους του λέει κι έλα πάλι. Αγά μου γίνεται χαμός, φωνάζουν, βρίζουν τι κάνουμε; Ρίξε κι άλλους φόρους κι έλα να μου πεις. Αγά μου τώρα έχουν βγάλει κάτι μαχαίρια και τ΄ακονίζουν θα μας σφάξουν. Τώρα του λέει ρίξε και τα χειρότερα χαράτσια αυτά που ξεπερνάνε κάθε όριο κι έλα να μου πεις. Γυρνάει ο Χότζας πίσω και του λέει, αγά μου συμβαίνει κάτι πρωτοφανές. Εχουν ησυχάσει όλοι, έχουν γεμίσει τις ταβέρνες, τα μαγαζιά, γελάνε, πίνουν, τραγουδάνε… Αυτό είναι το χειρότερο λέει ο αγάς. Κατάλαβαν που το πάμε και θα τα φάνε όλα, θα τα κάψουν αλλά εμείς δεν θα πάρουμε άλλο φράγκο. Τώρα αρχίζει ο κίνδυνος. Ο Έλληνας τη πάτησε με το χρηματιστήριο, οι πρώτες κασέλες αδειάσανε, τώρα αδειάζουν και τα ρέστα.. Οσοι κρατιούνται καλά φεύγουν, όσοι μείνουν, σε λίγο καιρό, θα νοιώθουν αυτό ακριβώς που τους θεωρεί το σύστημα. Τίποτα. Ο κανένας. 
Ολη αυτή η κίνηση, όλη αυτή η υποταγή ακόμα είναι γιατί ο άλλος θυμάται ακόμα το ονομά του. 

Μια σπίθα ν΄ανάψει στο μυαλό της ζόμπιλαντ και θα γίνει ένα γενικευμένο χασάπικο… Κι όποιος επιβιώσει. Το να γυρίζεις ένα λαό στο μεσαίωνα και να νομίζεις πως όλα θα πάνε καλά είναι γελοίο. Ο άνθρωπος ήταν και θα είναι πάντα το πιο άγριο θηρίο. Η ταμπέλα του πολιτισμένου κρέμεται επάνω του όσο του δίνεις την ευκαιρία να ονειρεύεται πως είναι κάτι άλλο. Οσο του δίνεις τα εφόδια να γίνει κάτι άλλο. Με τη μόρφωση, με την υγεία, με τη τέχνη, με την αίσθηση πως είναι ΑΣΦΑΛΗΣ στη φωλίτσα του. Αν του τα πάρεις όλα αυτά και τον βάλεις να παίξει σε επίπεδο επιβίωσης ίσως ανακαλύψεις πως ο πολιτισμός δεν πέρασε από πάνω του ούτε μια μέρα… Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή δεν καίγεται το πορτοφόλι απλά, δεν καίγονται τα παλιόχαρτα. Καίγονται νευρώνες αλύπητα, καίγονται συναισθήματα, όνειρα, ελπίδες, καίγονται όλες οι ασφάλειες… Κι αργά ή γρήγορα θα έρθει το βραχυκύκλωμα που θα κατεβάσει το γενικό. Και τότε, πραγματικά θα περάσουμε καλά. Ονειρεμένα…


πηγή : tilestwra.com

Nαι, θα έφευγα

Nαι, θα έφευγα.

Όχι επειδή υπάρχει κρίση. Όχι επειδή οι δουλειές είναι δύσκολες. Όχι επειδή με ζορίζει το δάνειο. Αλλά επειδή ζω σε μια χώρα που οι συμπατριώτες μου μάλλον δεν αγαπούν τελικά, μιας και αγάπη χωρίς σεβασμό δεν υπάρχει.  Δεν μιλώ για τους φοροφυγάδες, τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, τα πάσης φύσεως λαμόγια. Μιλώ για μια πολύ μεγαλύτερη, φοβάμαι, μάζα. Που κοιτάζει αποκλειστικά και μόνο την πάρτη της, τον παρά της, τον κύκλο της, το σπίτι της, αδιαφορώντας παντελώς για ό τι κοινό. Που δεν τηρεί κανέναν κανόνα – ούτε κάν τους στοιχειώδεις της καλής συμπεριφοράς – και δεν έχει και κανέναν σκοπό να τους τηρήσει ποτέ. Που περιμένει πάντα από κάποιον άλλον, κάποιον αόριστο τρίτο – συνήθως αυτός λέγεται κράτος όταν δεν λέγεται μαλάκας – να κάνει τα πάντα για λογαριασμό του: απ’το να του βρει δουλειά μέχρι να του καθαρίσει τα σκαλιά όταν χιονίσει.

Είναι κακόγουστος, κακότροπος και κακόπιστος. Δεν λέει καλημέρα, παρακαλώ κι ευχαριστώ. Πετάει το σκουπίδι του στον δρόμο. Καπνίζει στο εστιατόριο γιατί έτσι γουστάρει. Αγνοεί επιδεικτικά την ουρά στα τυριά κι αν του το υπενθυμίσει κανείς ενοχλείται μεγαλοφώνως. Βγάζει τον σκύλο βόλτα – αν τον βγάλει – και δεν διανοείται να μαζέψει τα κουραδάκια του. Το μπαλκόνι του είναι η αποθήκη του και στα παλιά του τα παπούτσια αν εσύ πίνεις καφέ με θέα τη σκεβρωμένη σιδερένια ντουλάπα και δυο σφουγγαρίστρες. Κτίζει τριόροφο και σε κάθε βεράντα βάζει άλλα κάγκελα – λες και τα πήρε ρετάλια από καλάθι. Ακούει πως κάτι καλό έγινε κι αντί να χαρεί, ψάχνει να βρει τον λάκο στη φάβα.

Δεν τον θέλω πια στην καθημερινότητά μου. Έχει καταστρέψει την πατρίδα μου. Είναι μίζερος και κινδυνεύω να με πάρει μπάλα η μιζέρια του. Ναι, λοιπόν. Αν ήμουν δεκαοκτώ, εικοσιοκτώ, τριανταοκτώ, θα ήμουν κολλημένη σ’ενα PC και θα έψαχνα τα job opportunities ανά τον κόσμο. Θα έφευγα όχι για μια καλύτερη δουλειά, όχι για περισσότερα λεφτά, αλλά για να ξαναβρώ την ποιότητα της καθημερινότητάς μου. Τις αξίες της οργανωμένης κοινωνίας που θα ήθελα να μάθουν τα παιδιά μου- της συλλογικής εργασίας, της κοινωνικής προσφοράς, του εθελοντισμού. Τη χαρά του να κυκλοφορώ ελεύθερα στο δρόμο, να παίρνω το λεωφορείο όποτε θέλω και να μου λέει καλημέρα η ταμίας στο σουπερμάρκετ. Κι ας ήταν γκρίζος ο ουρανός κι ας μην είχε θάλασσα.

Το τίμημα που πληρώνουμε γι’αυτόν τον γαλανό ουρανό είναι τεράστιο. Δεν είμαι ούτε δεκαοκτώ, ούτε εικοσιοκτώ, ούτε τριανταοκτώ. Αλλά κοιτάζω πού και πού, λάγνα, τις αγγελίες στο guardianjobs και δεν δυσκολεύομαι καθόλου να με δω να φεύγω.

πηγή : espressocroquant.com

Το ψάρι που έβριζε τη θάλασσα

του Λάκη Λαζόπουλου

Νομίζεις πως η χώρα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο νοσοκομείο, όπου οι άρρωστοι το έσκασαν και κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Δε νομίζω ότι υπάρχει ένας άνθρωπος αυτή τη στιγμή στη χώρα που να μην έχει πρόβλημα. Τρία εκατομμύρια ανθρώπους τους κυνηγάει η εφορία, δύο εκατομμύρια ανθρώπους τους κυνηγάει το ΙΚΑ, άλλα δύο εκατομμύρια ανθρώπους τους κυνηγάει ο ΦΠΑ και όλους μαζί τους κυνηγάει ο ΕΝΦΙΑ, τον οποίον ούτε στα έξοδα δεν μας επιτρέπουν να τον περνάμε.

Πληρώνουμε τον πιο άδικο φόρο που έχει επιβληθεί, δια χειρός Βενιζέλου, που σε μια νύχτα μετέτρεψε στους ιδιοκτήτες σε ενοικιαστές και ούτε καν στον αφαιρούνε, σαν έξοδο, ώστε να φορολογηθείς στο υπόλοιπο.

Αλλά αλίμονο στην Αριστερά που ήρθε να αποπερατώσει το έργο της Δεξιάς.

Η απόγνωση που ξεκίνησε από τη μέρα που ο Γιωργάκης Παπανδρέου πέταξε τη χώρα στα σκυλιά συνεχίζεται. Όλη μέρα οι άνθρωποι ξημεροβραδιάζονται σε λογιστές, φοροτεχνικούς, σε ψυχολόγους και σε φίλους για δανεικά.

Τα κανάλια όλη μέρα βρίζουν την κυβέρνηση και σύσσωμος ο δημοσιογραφικός κόσμος αναμένει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως σωτήρα της χώρας.

Τώρα αν υπάρχουν και δυο – τρεις εξαιρέσεις, μη τις λάβετε υπόψη.

Στην μια εφημερίδα διαβάζεις πως είναι δωδεκάμισι μονάδες μπροστά ο Κυριάκος, στην άλλη εφημερίδα διαβάζεις πως είναι τεσσεράμισι μονάδες μπροστά ο ΣΥΡΙΖΑ.Μπροστά είναι η απελπισία και πίσω είναι η οργή.

Εγώ αντί των γκάλοπ θα κρατήσω τη φράση του ταξιτζή. «Ο Τσίπρας απογοητεύει και ο Κυριάκος δε γοητεύει».

Ο κόσμος θέλει να τα σπάσει, να τα διαλύσει, να συμβεί κάτι και να ξεκινήσει πάλι η ζωή του. Οι Ευρωπαίοι, με τους Γερμανούς πρωτοστατούντες, μας έχουνε πατήσει κάτω κυριολεκτικά και συνεχίζουν να φέρονται αλύπητα και ανιστόρητα.

Εμείς πάλι έχουμε χάσει την πυξίδα και συμπεριφερόμαστε σαν τρελή καμήλα σε έρημο.

Ο καρκίνος της μεταπολίτευσης έχει κάνει μετάσταση και παλεύει να νικήσει το υπόλοιπο σώμα της Ελλάδας. Τα ζόμπι ουρλιάζουν στα δελτία ειδήσεων και η Μακρόνησος ετοιμάζεται να ανοίξει. Η μόνη συνεπής αριστερή φωνή που υπάρχει, αυτή του ΚΚΕ, μοιάζει αδύναμη να ακουστεί, γιατί άθελά της ενώνεται με όλες τις δεξιές, ακροδεξιές και Πασοκοδεξιές φωνές κατά της κυβέρνησης. Ενώνεται στον γενικό θόρυβο.

Η Ελλάδα παρακμάζει εδώ και πολλά χρόνια. Όλη αυτή η γραβατωμένη αθλιότητα ζητά εκ νέου δικαίωση. Τα χθεσινά καθίκια, οι κλέφτες και οι απατεώνες έχουν φορέσει τις νέες ταμπέλες. Ικανοί, άξιοι, έμπειροι στη διακυβέρνηση. Και ας είναι αυτοί που έφεραν την Ελλάδα σε αυτή την αθλιότητα.

Όμως η αδυναμία της Αριστεράς και της κυβέρνησης Τσίπρα να αναστρέψει το κλίμα και να δώσει την ανάσα που υποσχέθηκε, έφερε νέα ασφυξία. Η διαπλοκή δείχνει ξανά τα δόντια της.

Και οι αριστεροί είχαν ένα μόνο σύμμαχο μαζί τους. Τον λαό.

Όμως ο λαός χρειάζεται ένα όραμα για να κρατηθεί. Χρειάζεται μια αλήθεια. Όχι βέβαια τη συμφωνία αλήθειας του Κυριάκου.

Η λέξη αλήθεια και η οικογένεια Μητσοτάκη δε συναντήθηκαν ποτέ στη ζωή αυτή.

Άλλωστε, δε χρειάζεται να υπόσχεται κανείς πια τίποτα. Ας στείλει ο κύριος Μητσοτάκης το σχέδιο του για τις περικοπές και τους λιγότερους φόρους στον θετό πατέρα του, στον κύριο Σόιμπλε να του απαντήσει αν θα του επιτρέψει να κάνει αυτά που υπόσχεται. Διότι αλήθεια, γιατί υπόσχονται οι πολιτικοί μας όταν την απόφαση την παίρνει η Γερμανία;

Ας στείλει λοιπόν όλο το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας στη Μέρκελ κι αν αυτή το εγκρίνει τότε μετά χαράς να το αποδεχτούμε.

Γιατί πολλές υποσχέσεις έδωσε ο Τσίπρας και στις 12 Ιουλίου εκείνου του καλοκαιριού τις πήραν οι ξένοι και τις ποδοπατήσανε.

Μέχρι εκείνη την ημέρα η Αριστερά ήταν η ιδανική γκόμενα που όλοι περιμένανε. Και τώρα έχουμε φτάσει στο σημείο πως αυτή φταίει για όλα.

Όλα τα καλά σε αυτόν τον τόπο τα έκανε η Δεξιά και το ΠΑΣΟΚ. Οι Τσοχατζόπουλοι και οι Τσουκάτοι.

Παρεμπιπτόντως πάει και η Φώφη. Ο Βενιζέλος σύντομα θα την εκθρονίσει.

Μια χαψιά θα την κάνει. Έτσι όπως έκανε και τον Γιωργάκη. Τον έβαλε να ζητήσει δημοψήφισμα, μετά τον αμφισβήτησε και τον έριξε. Έτσι και τώρα έβαλε τη Φώφη να μην ψηφίσει την απλή αναλογική για να μπορεί να διευκολύνει τον Κυριάκο και τώρα της το χρεώνει ολόκληρο αυτό το μέγα ατόπημα.

Κι ενώ εμείς τρώμε τις σάρκες μας η Ευρώπη συνεχίζει να διαλύεται. Η ακροδεξιά ανεβαίνει, η αμφισβήτηση μεγαλώνει και να είστε σίγουροι πως η Αγγλία δεν θα μείνει μόνη στο δρόμο που ακολούθησε.

Εμείς όμως έχουμε να παλέψουμε με τα δικά μας θηρία εδώ.

Τα δελτία ειδήσεων και διαστρεβλώσεων δεν παραδίδουν την εξουσία. Ποτέ τόσοι δεξιοί και ακροδεξιοί δημοσιογράφοι. Ώρες-ώρες κάποιοι θυμίζουν τους δεσμοφύλακες στους παλιούς χώρους εξορίας.

Και ο Τσίπρας αντί να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι και στους δικούς του εδώ και στη Γερμανία που αδικοφέρεται, αφήνει τη χώρα να βουλιάζει σ΄ ένα θόρυβο μ΄ ένα επιτελείο επικοινωνιακό μηδαμινής εμβέλειας και ανταπόκρισης. Ανοίγουν για παράδειγμα για πρώτη φορά όλα τα σχολεία στην ώρα τους κι αντ΄αυτού συζητάνε αν οι παπάδες ήταν στην Χούντα κι έψελναν. Ξέρουμε που ήταν οι παπάδες. Αυτό που δεν ξέραμε είναι αν άνοιξαν τα σχολεία.

Η καμήλα χρειάζεται πυξίδα για να βγει απ’ την έρημο.

Ή θα περάσουμε στη Νεοπολίτευση ή η χώρα θα παραδοθεί οριστικά στην ολιγαρχία και στην οριστική φτώχεια που θα της επιβληθεί δια του νεοφιλελευθερισμού.

Θα αγοραστούν όλα τα σπίτια, οι ζωές μας, οι ελπίδες μας.

Τέτοια Ευρώπη εμένα προσωπικά δεν μ΄ ενδιαφέρει.

Αν δεν είχαμε κι αυτή την ομορφιά της χώρας μας γύρω μας να μας κρατάει, θα είχαμε σαλτάρει.

Ήλιος, ουρανός, θάλασσα, αέρας κι ιστορία κρατούν αυτή τη χώρα όρθια.

Α, ναι! Κι οι άνθρωποι της που ακόμα έχουν χιούμορ κι αντέχουν!!

Υ.Γ.: Το να ακούει κανείς τον Κυριάκο να μιλάει ενάντια στη διαπλοκή είναι σαν να ακούει ψάρι να βρίζει τη θάλασσα.

Κυριάκο πες τη φράση : ''αμαρτωλή Siemens ''

Του Κώστα Βαξεβάνη

Αν σε κάτι έχει πλεόνασμα αυτή η χώρα είναι σε εργολάβους και στημένους διαγωνισμούς. Η μόνη μέριμνα που υπήρξε μετά τη μεταπολίτευση ήταν να έχουν να ασφαλτοστρώνουν οι εργολάβοι. Δρόμους σε πενταπλάσιες τιμές, αεροδρόμια σε διπλάσιες από τις πραγματικές και όλα αυτά σε διαγωνισμούς που είναι στημένοι.

“Εγώ φταίω για τις τιμές”, έλεγε πριν μερικά χρόνια γνωστός εθνικός εργολάβος, “οι πολιτικοί φταίνε που απαιτούν μεγάλες μίζες”. Απλά πράγματα, ξεκάθαρες κουβέντες. Ακόμη και τον καιρό της κρίσης που σταμάτησαν τα πάντα στην Ελλάδα, δρόμοι και έργα συνέχισαν να γίνονται με επιχειρήματα που μπορείτε να βρείτε εύκολα στο διαδίκτυο ως δηλώσεις Χρυσοχοΐδη και άλλων εργοπατέρων. Πρόσφατα , αποκαλύφθηκε πως το καρτέλ των κατασκευαστικών, επί 27 χρόνια έστηνε διαγωνισμούς, ενώ το HOT DOC έχει αποκαλύψει πως 11,5 δισεκατομμύρια από τα 21 του συνόλου του ΕΣΠΑ της χώρας πήγαν σε τρεις μόνο κατασκευαστές.

Πάμε τώρα στο ερώτημα. Πότε έγινε από τη ΝΔ, πολιτικό θέμα για τους διαγωνισμούς και τους εργολάβους; Πότε καταγγέλθηκε ένας διαγωνισμός, η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, το καρτέλ που κατονομάστηκε πρόσφατα σε επίσημα πορίσματα; Πότε ζητήθηκε να ξαναγίνει διαγωνισμός, να καταπέσει διαγωνισμός, να αποπεμφθεί υπερθεματιστής, να γίνει εισαγγελική έρευνα, να αποφανθούν συνταγματολόγοι, νομολόγοι και Ειδικά δικαστήρια;

Μήπως έγινε από το ΠΑΣΟΚ και μου διαφεύγει; Θυμήθηκα τώρα μια υπόθεση με το τρένο που θα γινόταν στο Ρίο-Αντίρριο, για το οποίο πληρώσαμε 12 εκατομμύρια ευρώ. Φορτώθηκε ένα τρένο σε φορτηγά και πήγε στην ιδιαίτερη πατρίδα του ειδικού περί τα δημόσια έργα Υπουργού Χρήστου Βερελή, πριν τις εκλογές. Στρώσανε και μερικές γραμμές , μίλησε ο Υπουργός, ξαναφορτώθηκε το τρένο στα φορτηγά και επέστρεψε στην Αθήνα. Δώσαμε φυσικά τα εκατομμύρια αλλά το τρένο έχει γίνει ανέκδοτο ως «τρένο Βερελή» (κάτι σαν το «ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι»).

Το ΠΑΣΟΚ, υπήρξε το αποκούμπι των εργολάβων και το Σημιτικό ΠΑΣΟΚ η οικονομική τους μήτρα, που μοίραζε λεφτά, εκσυγχρονιστικά πάντα και σε πλήρη ανάπτυξη. Η ΝΔ, ανέλαβε την εργολαβία να μην διαταραχθεί πολιτικά η επιλογή ΠΑΣΟΚ και οι εργολαβίες. Ούτε στην εξωτερική πολιτική δεν είχαν ποτέ τέτοια ομοφωνία και συμπόρευση, μόνο στους εργολάβους και τους διαγωνισμούς που τους αναδείκνυαν.

Τι έγινε λοιπόν ξαφνικά και στην Ελλάδα με τόσους στημένους διαγωνισμούς και εργολάβους, ο μόνος διαγωνισμός που πειράζει τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ είναι αυτός για τις τηλεοπτικές άδειες; Με τόσα δισεκατομμύρια που σπαταλήθηκαν μέσα από «διαγωνισμούς» για έργα, τους πειράζει ένας διαγωνισμός που αποφέρει 250 εκατομμύρια, σε βαθμό που είναι έτοιμοι μάλιστα να τον ακυρώσουν και να επιστρέψουν και τα εκατομμύρια; Τι συμβαίνει και ο Κυριάκος ανέλαβε την εργολαβία υπέρ των χαμένων διαγωνιζόμενων, ψάχνοντας για καρτέλ μεταξύ βοσκοτοπιών και ΣΥΡΙΖΑ και υπόσχεται όχι την αναμόρφωση του κράτους αλλά των καναλιών και των καναλαρχών πρωτίστως;

Δίπλα από τον εργολάβο Κυριάκο, ο υπεργολάβος Σταύρος Θεοδωράκης είδε το φως του. Ανακάλυψε τον κακό Καλογρίτσα που διαπλέκεται με την κυβέρνηση στον μόνο κακό διαγωνισμό που είδε ο Σταύρος, αυτόν για τις άδειες. Για την ιστορία και μόνο, ο Σταύρος ανατράφηκε δημοσιογραφικά στα πόδια του Χρήστου Καλογρίτσα. Δούλεψε για πρώτη φορά ως δημοσιογράφος στην «Πρώτη» του Καλογρίτσα, όπου έγραφε και υπέγραφε μία στήλη με τον μάλλον προφητικό τίτλο «Αεριτζής». Στη συνέχεια δούλεψε στο περιοδικό «Επτάμισι» πάλι του Καλογρίτσα και αμέσως μετά έγινε διευθυντής στο ROCK FM, ναι του Καλογρίτσα αλλά και του Καραμπάτσου με τα επίμαχα βοσκοτόπια. Αυτά όλα πριν ο Καλογρίτσας γίνει κακός για το Σταύρο και την παρέα του.

Τι έχει λοιπόν αυτός ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες και είναι ο μόνος που ενοχλεί τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλους, που αποδεδειγμένα ήταν στημένοι και παράνομοι; Είναι ο διαγωνισμός που εκθέτει και ακυρώνει τη σχέση και τη συναλλαγή τους με το μιντιακό σύστημα. Τη βάση δηλαδή της ύπαρξής τους που εδώ και δεκαετίες έχει αντικαταστήσει την πολιτική και την ηθική με μια επετηρίδα ανάδειξης των δικών τους παιδιών. Της διαπλοκής.

Υπό αυτό τον κίνδυνο είναι έτοιμοι να πουν και πως ο διαγωνισμός είναι παράνομος και πως η ελευθερία του λόγου πλήττεται και πως ο Καλογρίτσας έχει δολοφονήσει τον Κένεντυ και πως ο νέος υπερθεματιστής Σαββίδης (ναι έρχεται η σειρά του) τρώει παιδάκια. Αυτή και αν είναι εργολαβία.

ΥΓ: Ζω για τη στιγμή που ο Κυριάκος, στην πολιτική του καριέρα, θα εκφωνήσει τη φράση «η αμαρτωλή SIEMENS και οι στημένοι διαγωνισμοί της».

ΟΣΜΕΣ ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ

γράφει ο Βαγγέλης Ντάλης

Θυμόμαστε τί απέγιναν τα σκάνδαλα των τελευταίων χρόνων ; Ναι, η Siemens, το Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, εξοπλιστικά κλπ. Έχουν πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης ή μπα … Αν δεν τα θυμόμαστε, αφού ως λαός έχουμε μνήμη χρυσόψαρου, δεν πειράζει. Μας περιμένουν τα επόμενα. Η Τράπεζα Αττικής, ας πούμε.

Κάθε κυβέρνηση έχει την τράπεζα με την οποία κάνει όλους τους «φιλικούς διακανονισμούς» της, εξυπηρετεί ημετέρους, δίνει δάνεια άνευ εγγυήσεων, χρηματοδοτεί το κόμμα της κλπ. Το ΠΑΣΟΚ είχε την Αγροτική Τράπεζα. Εκδότες, επιχειρηματίες, συνδικαλιστές εκ μέρους συνεταιρισμών έπαιρναν δάνεια με μία μόνο κυβερνητική εντολή. Με 2-3 εκατομμύρια σταθερούς καταθέτες, κατάφερε να «φαληρίσει» και να ξεπουληθεί στον, φίλα προσκείμενο, ανερχόμενο τραπεζίτη. 

Η ΝΔ είχε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Με σταθερή κερδοφορία κι αυτό, κατάφερε να γίνει ζημιογόνο από τα πολλά αφερέγγυα δάνεια. Η παρούσα κυβέρνηση έχει ως όχημα την Τράπεζα Αττικής.

Την επόμενη εβδομάδα θα φτάσουν στον εισαγγελέα τα αποτελέσματα του διαχειριστικού ελέγχου για το τελευταίο 9μηνο. Εκεί λέγεται ότι θα αποκαλυφθούν πράματα και θάματα για τον νεόκοπο υπερθεματιστή - καναλάρχη, κύριο Καλογρίτσα. 20 μέρες πριν από το διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες φέρεται να πήρε δάνειο χωρίς εχέγγυα. Το ίδιο διάστημα δηλαδή που η ίδια τράπεζα του έδωσε εγγυητική επιστολή για να μπορέσει να συμμετάσχει στον πλειστηριασμό – διαγωνισμό. Μια υπόθεση που θυμίζει λίγο Κοσκωτά. Αγορές με χρήματα που έδινε η τράπεζά του και τα οποία φαίνεται ότι υπήρχαν αλλά στην πραγματικότητα ήταν χρήματα των καταθετών της. Ο σάλος πάντως ξεσηκώθηκε και τα αντίπαλα κανάλια δεν πρόκειται να αφήσουν να περάσει έτσι το θέμα.

Η κυβέρνηση βιάστηκε να πάρει τις αποστάσεις της για να μην λερωθεί. Εάν αποδειχθεί ότι …κλπ δεν θα πάρει την άδεια δήλωσε. Πού ήταν όμως όταν έπρεπε να ελέγξει την προέλευση των χρημάτων του Καλογρίτσα; Είχε βουίξει ο τόπος ότι ο Καλογρίτσας ήταν ο εκλεκτός της. Αυτή έκανε όμως ότι δεν καταλάβαινε. Ούτε και ακύρωσε τη συμμετοχή του όταν αυτός κατέθεσε εκπρόθεσμα την εγγυητική του επιστολή. Το πρωτόκολλο έμεινε ανοιχτό υπερωριακά για να τον περιμένει !

Ξεχνάμε εύκολα είπαμε, αλλά όχι όλοι. Ας θυμηθούμε σκηνές από το όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, μήπως και καταλάβουμε ότι κάθε φορά βλέπουμε περίπου το ίδιο έργο αλλά με άλλους πρωταγωνιστές. Στο Βατοπαίδι κάτι εκατομμύρια της Μονής, διακινούνταν μέσω κυπριακών τραπεζών και off-shore εταιρειών. Πού πήγαιναν όλα αυτά τα χρήματα; Μήπως σε μίζες και χορηγίες; Γιατί την ίδια εποχή αντάλασσε βοσκοτόπια με το δημόσιο αποκτώντας χρυσοφόρες εκτάσεις για ένα κομμάτι ψωμί. Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Η υπόθεση έκλεισε δικαστικά και κανένας δεν είναι ένοχος. Ο βασικός πρωταγωνιστής, Θοδωρής Ρουσόπουλος, δεξί χέρι του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, πηγαινοερχόταν στο Άγιο Όρος προσκεκλημένος του ηγούμενου Εφραίμ. Όχι μόνο αθωώθηκε αλλά πρόσφατα επιβραβεύτηκε. Ανέλαβε πρόεδρος στο ΚΠΕΕ (Κέντρο Πολιτικής Έρευνας και Επικοινωνίας). Λειτουργεί ως σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και οι διοικήσεις του διορίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση. Κανένας διαπλεκόμενος δεν πάει χαμένος σε αυτόν τον τόπο !

Το σκάνδαλο Siemens χάθηκε στη …μετάφραση. Με την καταγέλαστη δικαιολογία ότι δεν είχαν μεταφραστεί κείμενα της αλληλογραφίας ελληνικών και γερμανικών υπηρεσιών. Ο πρωταγωνιστής Χριστοφοράκος είναι καλά και ζει μόνιμα στη Γερμανία. Η οικογένεια Μητσοτάκη η οποία, κατά δήλωση της Ντόρας, δεχόταν τα δωράκια της γερμανικής εταιρείας, κάτι ηλεκτρικές οικοσυσκευές κλπ, επίσης ζει και βασιλεύει. Ο Κυριάκος μάλιστα κάνει πρόβες με το πρωθυπουργικό κοστούμι. Είπαμε, ξεχνάμε εύκολα …

Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο προαλείφεται να έχει κι αυτό την ίδια αντιμετώπιση με τη Siemens. Η υπόθεση κινδυνεύει με επ’ αόριστον αναβολή γιατί, λέει, ένας εκ των 35 κατηγορουμένων, Σέρβος υπήκοος, δεν έχει παραλάβει το παραπεμπτικό βούλευμα μεταφρασμένο στη μητρική του γλώσσα ! Το σχετικό αίτημα του κατηγορουμένου απορρίφθηκε (γιατί ;;;) από τον αρμόδιο εισαγγελέα. Αναγκάσθηκε να επέμβει ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας και στο αίτημά του το Υπουργείο Εξωτερικών απάντησε ότι η μετάφραση δεν θα είναι δυνατή πριν τον Ιανουάριο του 2017. Δεν βιαζόμαστε …

Το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυό το σκάνδαλο. Και στη μέση η Δικαιοσύνη. Χώρος απροσπέλαστος για την κοινωνία, επιδεχόμενος όμως τηλεφωνήματα (σύμφωνα με καταγγελίες λειτουργών της) αλλά και ποικιλότροπες πολιτικές πιέσεις. Να θυμίσουμε ότι η επαγγελματική εξέλιξη των δικαστών εξαρτάται από αποφάσεις και κρίσεις της κυβέρνησης. Με τις κυβερνήσεις μπορεί να σχετίζεται, με την κοινωνική κατάσταση όμως όχι. Οι δικαστικοί λειτουργοί είναι οι μόνοι που κατάφεραν να ανατρέψουν όλα τα μνημονιακά μέτρα και οι μισθοί τους να επανέρθουν στα προ του 2010 επίπεδα !

Σκάνδαλα όμως δεν είναι μόνο τα οικονομικά. Πριν λίγο καιρό έγινε το μακελειό της Αίγινας. Ταχύπλοο διεμβόλισε σκάφος αφήνοντας 4 νεκρούς και μια ανάπηρη γυναίκα. Ο φερόμενος ως καπετάνιος του ταχύπλοου όχι μόνο δεν βοήθησε το άλλο σκάφος αλλά ενημέρωσε το Λιμενικό μετά από 2-3 ώρες. Ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά για το έγινε αυτές τις 2-3 ώρες. Άλλους επιβάτες δηλώνει ότι είχε ο καπετάνιος, άλλους δηλώνουν ότι είδαν οι διασωθέντες του άλλου σκάφους. Βασικοί μάρτυρες δεν καλούνται να καταθέσουν. Ακούγεται ότι 2 υπουργοί της κυβέρνησης ήταν ανάμεσα στους επιβάτες κι αυτοί όχι μόνο δεν διαψεύδουν άμεσα αλλά είναι και εξαφανισμένοι 2-3 μέρες. Την τρίτη ημέρα εμφανίζονται ενώπιον του ρεπόρτερ της κρατικής τηλεόρασης μόνο, κάνουν κάποιες δηλώσεις αλλά χωρίς να δεχτούν καμία ερώτηση. Έκτοτε, σιωπή σκεπάζει το θέμα.

Οι Ρωμαίοι έλεγαν ότι «η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται τίμια». Οι κυβερνώντες μας όμως έχοντας φτάσει να θεωρούν τα Αρχαία Ελληνικά ως «νεκρή γλώσσα», περιμένουμε να διαβάζουν και Λατινικά, τα οποία πράγματι είναι ; Όπως και οι προηγούμενοι, δεν έχουν διάθεση να συγκρουστούν με κανένα «συμφέρον». Την παραμονή τους στην εξουσία επιδιώκουν, χτίζοντας σχέσεις με τα άλλα κέντρα εξουσίας.

Ο επόμενος –μία από τα ίδια – πρωθυπουργός οικοδομεί το προφίλ του. Σοβαρός, συγκρατημένος, «λέω την αλήθεια». Δεν υπόσχεται πολλά. «Μειώνουμε στο μισό το ειδικό τέλος της ΕΡΤ» είπε και χαρήκαμε όλοι γιατί θα γλιτώνουμε 18 ολόκληρα ευρώ από κάθε λογαριασμό ΔΕΗ. Μήπως θυμήθηκες βρε Κυριάκο, τώρα που αγκαλιαζόσασταν στη ΔΕΘ με τον Αντώνη Σαμαρά να τον ρωτήσεις τί απέγινε εκείνο το «δωρεάν wi-fi» που μας είχε υποσχεθεί; Ακόμα το περιμένουμε …

Από πότε τα ψώνια κατέκτησαν τον κόσμο;

της Γεωργίας Χατζηγεωργίου

Υποθέτω πως θα το έχετε προσέξει κι εσείς ότι οι πλέον υπερόπτες, υπερφίαλοι και ψωνισμένοι άνθρωποι είναι οι μέτριοι, ε;

Κι όταν λέω μέτριοι εννοώ όλους εκείνους τους μικροπρεπείς και κενούς ανθρώπους που για να καταφέρουν να γίνουν αποδεκτοί στους πολλούς και να ομαδοποιηθούν όπως κάθε σωστό πρόβατο που σέβεται τον εαυτό του, βασίστηκαν στο κυρίαρχο χαρακτηριστικό τους, στήριξαν ολόκληρη την ύπαρξή τους σε αυτό, είτε είναι η ομορφιά, είτε η μόρφωση, είτε  δύο στητά οπίσθια, είτε ένα ζευγάρι γαλάζια μάτια, είτε οι επιδόσεις στο κρεβάτι, είτε οτιδήποτε άλλο.

Βασίζονται σε αυτό, αγνοούν όλα τα υπόλοιπα που είναι υπό αμφισβήτηση αφού στην εποχή και τον κόσμο του απόλυτου και δικτατορικού φαίνεσθαι που ζούμε, τα καταφέρνουν μια χαρά κι όχι απλά επιβιώνουν αλλά ζουν και ζωή χαρισάμενη ψαρώνοντας τα υπόλοιπα πρόβατα που τους περιτριγυρίζουν.

Ό,τι δηλώσεις είσαι άλλωστε, καλλονή η μία, Άδωνις ο άλλος, συγγραφέας ο παρακάτω, εναλλακτική καλλιτέχνης η παραδίπλα.

Γυναίκες που σε κοιτούν με ξινίλα στα μούτρα λες και κατάπιαν κόπρανα πριν από λίγο και με μύτη πιο ψηλά κι απ΄τον Κίσσαβο, που πουλάνε μόστρα με τα λεφτά άλλων και η υπεροψία τους δεν είναι κάτι παραπάνω από ένα κάστρο στην άμμο.

Άντρες πιο λίγοι κι απ’ την φετινή, καλοκαιρινή σου άδεια, που καυχιούνται για τους κοιλιακούς τους και τις βιαστικές ξεπέτες στην τουαλέτα.

Μωρέ πάτε καλά;

Δε θα ηθικολογήσω, σε καμία περίπτωση αλλά ξεκολλήστε τα μυαλά σας, ταρακουνήστε το κεφάλι σας κι αν χρειαστεί χτυπήστε το με δύναμη στον πρώτο τοίχο που θα βρείτε μπροστά σας.

Πότε έγινε αυτή η τραγική ανατροπή σε αξίες και αισθήματα; 
Πού χάθηκε η ουσία;
Και κυρίως γιατί χάθηκε;
Από πότε τα ψώνια κατέκτησαν τον κόσμο;
Απάντηση δεν περιμένω, αλίμονο.

Ευτυχώς στον αντίποδα είναι όλοι εκείνοι που πραγματικά αξίζουν και δεν έχουν καμία απολύτως ανάγκη να δηλώσουν και να φωνάξουν τίποτα και είναι τόσο μα τόσο γοητευτικοί.

Άνετοι, συνειδητοποιημένοι και ακαταμάχητοι. Άνθρωποι που έζησαν νίκες και ήττες με την ίδια αντιμετώπιση, που χόρτασαν στιγμές κι αναμνήσεις και γκρέμισαν απωθημένα.

Που βλέπεις στα μάτια τους μια γεμάτη ζωή που δε θέλει επιβεβαίωση, που δε χρειάζεται κανενός είδους αναγνώριση.

Βουτιά στα βαθιά, άμεσα και γρήγορα, εκεί κρύβονται οι θησαυροί, μη μασάτε με πλασματικές εικόνες και καλοστημένα σκηνικά.

Μακριά απ΄τους ανθρώπους που κάνουν θόρυβο για να τους προσέξεις, μυρίζει η έπαρση και φωνάζει η ανασφάλεια.

Το κάρβουνο χρυσάφι δε γίνεται που να χτυπιέσαι πάνω κάτω.