Το Πολυτεχνείο ενοχλεί .  Είναι επικίνδυνο

Του Δημήτρη Παπαχρήστου

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου έχει ξεπεράσει την ιστορικότητα του, έγινε σύμβολο, έγινε μύθος, έγινε σταθμός ανεφοδιασμού για τους νέους που θέλουν να συνεχίσουν τον αγώνα από εκεί που δεν μπορέσαμε να φτάσουμε εμείς. Ως ιστορικό γεγονός έμεινε ανολοκλήρωτο γι' αυτό, ως ζώσα μνήμη, μπορεί να λειτουργεί καταλυτικά στο σήμερα και να φωνάζουν οι νέοι "το Πολυτεχνείο δεν τελείωσε το '73, Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία".

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου μπορεί να προέκυψε αυθόρμητα, αυτό δε σημαίνει πως δεν υπήρξε προεργασία, των φοιτητών αρκετά χρόνια πριν. Οι φοιτητικές παρέες, στις διάφορες σχολές, μέσα από το σκοτάδι, αναζητούσαν το φως της Ελευθερίας.

Η Δικτατορία μας βοήθησε να καταλάβουμε πως η Δημοκρατία, η Ελευθερία, η πίστη μας πως μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο που να χωράει πολλούς κόσμους και ελεύθερους σκεπτόμενους ανθρώπους, είναι εφικτά. Η δικτατορία, με τη βία, τα βασανιστήρια, τις εξορίες, μα βοήθησε να συνειδητοποιήσουμε πως η Ελευθερία είναι κάτι πιο πολύ από το ψωμί.

Σε όλο τον κόσμο, μέχρι την μακρινή Ταΐλάνδη, οι νέοι ξεσηκώνονταν, ενάντια στους δικτάτορες και ενάντια στον πόλεμο. Τότε συνεχιζόταν ο πόλεμος στο Βιετνάμ. Στην Αμερική, είχαν ξεσηκωθεί οι φοιτητές. Στη Γαλλία ο Μάης του '68 τα έβαλε με την καταναλωτική καπιταλιστική κοινωνία αλλά δεν μπόρεσε ή δεν πρόλαβε να τα βάλει και να ανατρέψει την κοινωνία του θεάματος για την οποία μιλούσε ο Γκυ Ντεμπόρ και σήμερα καθορίζει την ζωή των τηλεθεατών μέσα σε μια ψευδαίσθηση της πραγματικότητας.

Σε παγκόσμιο επίπεδο συντελούνταν ανακατατάξεις, αναδιαρθρώσεις του συστήματος, σε πρόσωπα και σχήματα πάντα μέσα στα πλαίσια που καθορίζονταν από την πολυεθνική οικονομική βάση της εκμετάλλευσης και του κέρδους που είχαν και έχουν υψωθεί πάνω από την ανθρώπινη αξία, καθιστώντας τον άνθρωπο αριθμό, στατιστικό στοιχείο, ον καταναλωτικό, στους λογαριασμούς τους που σημαίνει και αναλώσιμο που εμπίπτει στις παράπλευρες απώλειες και αυτό σημειολογήθηκε στον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, πάνω ακριβώς από το κεφάλι μας.

Στην Σοβιετική Ένωση αλλά και στη μακρινή επικυριαρχία της, συντελούνταν κομμουνιστικές ανακατατάξεις που οδηγούσαν στον κρατικό στρατιωτικού τύπου κομμουνισμό, όπου η ελευθερία, η ισότητα, η δικαιοσύνη , πέρασε στα χέρια, δηλαδή στην εξουσία, της μεγάλης νομεκλατούρας που σήμερα είναι μικρό κομμάτι μετά την κατάρρευση του 1980. Κυβερνάει, σαν να μην έγινε η επανάσταση του '17, σα να μην υπήρξαν τα σοβιέτ κι άντε να βρούμε που κρύβεται ο Γκορμπατσόφ και ο Γέλτσιν...

Θα μπορούσαμε μετά από τόσα χρόνια να κάνουμε την προσωπική και πολιτική αποτίμηση και όλοι μαζί να αναστοχαστούμε και να δούμε πιο ξεκάθαρα γιατί φτάσαμε έως εδώ και τι γίνεται ή μπορεί να γίνει σήμερα, δηλαδή στο δια ταύτα, τι κάνουμε.

Το Πολυτεχνείο μας βοηθάει να πιστέψουμε πως ακόμα και η ουτοπία μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Λειτούργησε το φοιτητικό κίνημα αυτόνομα, δεν είχε καθοδηγητές, υπήρξε αντιαυταρχικό, αντιεραρχικό και έκανε πραγματικότητα την άμεση δημοκρατία και για τρεις μέρες, λειτούργησε ως μια μεγάλη κομμούνα.

Η πολυμορφία του, έγινε ο πλούτος και η ομορφιά του και στους κόλπους του φοιτητικού αντιδικτατορικού κινήματος δρούσαν όλες αριστερές δυνάμεις, ακόμα και η σύγκρουση με την ΚΝΕ, ΑΝΤΙ-ΕΦΕΕ δεν έφερε τη διάσπαση αλλά μέσα στον κοινό αγώνα και στην εξέγερση σφυρηλάτησε την ενότητα κι έμειναν μέσα - κι ας ήταν η απόφαση του πολιτικού γραφείου να βγούμε έξω, να κάνουμε διαδήλωση στο Σύνταγμα.

Σε όλες τις δραστηριότητες, στις σχολές, στους τοπικούς συλλόγους, στη σύγκρουση με τους εγκάθετους της Χούντας στις σχολές, υπήρξε αλληλεγγύη που εκφράστηκε με τις καταλήψεις της Νομικής με το σύνθημα "φέρτε μας τα αδέρφια μας πίσω", όταν με τον νόμο 1347 τον Φλεβάρη του 1973,  η Χούντα στράτευσε βιαίως διακόπτοντας τις σπουδές, πάνω από εκατό φοιτητές από όλες τις σχολές.

Η Δικτατορία περιόρισε το εύρος των αιτημάτων μας. Έγινε πρωταρχική η ανάγκη να πέσει. Έξι χρόνια είναι πολλά, δε θα γίνουνε επτά. Συνεπώς το "κάτω η Χούντα, Ελευθερία, Δημοκρατία", έφερε από δίπλα το "εργάτες, αγρότες, φοιτητές", το "κάτω το κράτος, λαοκρατία", "έξω οι ΗΠΑ, έξω το ΝΑΤΟ", "κάτω ο ιμπεριαλισμός".

Εν σπέρματι, υπήρχαν όλα αυτά τα αιτήματα και το όνειρο του σοσιαλισμού, του κομμουνισμού και η ρήξη και η ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος που φτιάχνει χούντες...

Το κυρίαρχο όμως ήταν να πέσει η Χούντα και φυσικά όχι στην αγκαλιά αυτών που την εξέθρεψαν, που παρουσιάστηκαν μετά την τραγωδία της Κύπρου ως κυβέρνηση εθνικής ενότητας και ορκίστηκαν. Είναι χαρακτηριστική η φωτογραφία του Γκιζίκη, πρόεδρου της Χούντας, να ορκίζει τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Είχε προηγηθεί η γέφυρα του Αβέρωφ και η πρωθυπουργία του Μαρκεζίνη.

Η εξέλιξη αυτή δεν έφερε την δικαίωση της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και πολύ περισσότερο των νεκρών αυτών που έδωσαν το αίμα τους και τη ζωή τους. Η κατάσταση αυτή καθόρισε την πορεία της μεταπολίτευσης και φτάσαμε στη σημερινή κρίση που δεν είναι μονάχα οικονομική.

Το Πολυτεχνείο ενοχλεί, είναι επικίνδυνο, εξακολουθεί να είναι αγκάθι στα μαλακά της υπνώττουσας κοινωνίας. Το αγκάλιασαν μέχρι ασφυξίας, αν ήταν δυνατόν να το πνίξουν. Τη μικρή μειοψηφία την έκαναν γενιά, τους ελάχιστους που έκαναν διαφορετική επιλογή και μπήκαν στα κόμματα ή πήραν κάποιες θέσεις, αποσυνάγωγους και τους παρουσίασαν ως προδότες και γενικεύοντας επί σκοπόυ κατηγόρησαν όλους και όλες που εξεγέρθηκαν, πως ευθύνονται ακόμα και για τη σημερινή κρίση.

Όλοι αυτοί υπηρέτες του συστήματος, τώρα κρίνουν και καταδικάζουν καθώς περνούν τα χρόνια. Αν υπήρχαν τότε θα ήταν ενάντια στην εξέγερση, γι' αυτό και σήμερα πάνε να συκοφαντήσουν τους συντρόφους μας που έβαλαν το κεφάλι τους στον ντουρβά.

Οι επιλογές τους πολιτικές και κομματικές, σεβαστές. Απ' τη στιγμή που γίνανε δημόσια πρόσωπα η κριτική είναι το δικαίωμα της ελευθερίας και της έκφρασης, όχι όμως η συκοφαντία, η συνωμοσιολογία, η παραπληροφόρηση  και διαστρέβλωση των γεγονότων...

Το Πολυτεχνείο είναι η ζώσα μνήμη. Έρχεται από τον Μαραθώνα, βγαίνει από τα κόκαλα τα ιερά του '21, είναι το ΟΧΙ του '41, είναι το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος κόντρα στους δανειστές μας και στην Ενωμένη Ευρώπη της Γερμανίας, είναι το πολιτικό υποκείμενο της κοινωνίας και η αρχή των νέων αγώνων.

Ο Ελέφαντας με τη Βίβλο και το Κοράνι

του Βασίλη Παπανδρέου 

Κάποια στιγμή πρέπει να μιλήσουμε για τον Ελέφαντα στο δωμάτιο. Ο Ελέφαντας είναι 

μεγάλος, καθόλου φιλικός και είναι ο ίδιος εδώ και χιλιάδες χρόνια...

Άλλοτε ο Ελέφαντας κρατούσε σταυρό, άλλοτε Κοράνι, άλλοτε Βίβλο ή Ταλμούδ. Άλλοτε 

φορούσε ράσα, άλλοτε άλλοτε σαρίκι κι άλλοτε τουρμπάνι ή ροζάριο. Ο Ελέφαντας δεν αλλάζει! 

Αλλάζει μόνο ο «τρόπος» με οποίο θα επιλέξει να αφιονίσει τα πλήθη.

Γιατί είναι δύσκολο να πείσεις τους λαούς να ξεκινήσουν σταυροφορίες, ιεραποστολές, τζιχάντ 

και ιερά εξέταση στο όνομα του πετρελαίου, του πλούτου και της εξουσίας.

Στο όνομα του Ελέφαντα όμως; Χιλιάδες χρόνια η ίδια ιστορία, πάντα στο όνομα του ενός, του 

μοναδικού, του απόλυτου και παντοδύναμου Ελέφαντα!

Απλώς, ο δυτικός Ελέφαντας, μετά από 2,000 χρόνια, βαρέθηκε να ζητάει αίμα και αρκείται 

στους ομοφυλόφιλους, στις αμβλώσεις και ενίοτε σε κορμάκια παιδιών.

Ο ανατολικός ελέφαντας όμως, αφού παρακολούθησε για χρόνια τον δυτικό να ρημάζει το 

σύμπαν (υπήρχε κάποτε και 12θεος Ελέφαντας, αλλά δεν «έπιανε μία» μπροστά στον 

Ελέφαντα με τη Βίβλο), έχει έρθει αποφασισμένος να δείξει στον πλανήτη πόσο καλά έχει μάθει 

το «μάθημά» του.

Το θεμελιώδες ζήτημα ήταν είναι και θα είναι... με ποια «λογική» δισεκατομμύρια άνθρωποι ανά 

τους αιώνες συνεχίζουν να πιστεύουν ότι ο δικός τους «φανταστικός Ελέφαντας» τους δίνει το 

δικαίωμα να σκοτώνουν «αληθινούς ανθρώπους».

Βοήθειά μας και ο Ελέφαντας να μας φυλάει! Ο δικός μας. Όχι των άλλων... 

Κάτι σκληρό, που πρέπει να ειπωθεί



Η χθεσινή νύχτα τρόμου στο Παρίσι είναι κάτι πρωτόγνωρο επειδή εισάγει το Δυτικό κόσμο και κατά βάση τη γηραιά Ήπειρο σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης ολοσχερώς και αδιακρίτως. Δυστυχώς δε βιώνουμε τη δική μας – γεωγραφικά- 11η Σεπτεμβρίου μα ένα κατακόρυφο εκφυλισμό της. Οι δίδυμοι πύργοι ως στόχος αφήναν ερμηνευτικά περιθώρια για αναλύσεις με βάση τη συμβολοποίηση. Τα εξηγητικά εργαλεία της 'παραδοσιακής' τρομοκρατίας μπορούσαν ακόμα να λειτουργήσουν, έστω και ως συμπλήρωμα στο καινούργιο ουαχαμπι-ισλαμιστογενή τρόμο στη βάση του αιτίου-αιτιατού, του μέσου-σκοπού. Ακόμη, εντελώς σχηματικά και η περίπτωση του Charlie Hebdo.   Άλλωστε οι επιθέσεις σε Μαδρίτη(2004) και Λονδίνο(2005), αντιμετωπίστηκαν περισσότερο ως μεμονωμένα περιστατικά με αναλύσεις που ενέπλεκαν μέχρι και μικροπολιτικές των εσωτερικών του κράτους. Όταν όλοι οι ευρωπαίοι δηλώσαμε πως «είμαστε αμερικανοί», στη πραγματικότητα συμπαρασταθήκαμε στο πένθος ως μακρινοί συγγενείς. 

Σαν αυτούς που λυπούνται μεν, μα μειδιάζουν κιόλας όταν φέρνουν στο μυαλό στιγμές από τον έκλυτο βίο του εκλιπόντος. Υπήρξε σωρεία κριτικών στοχασμών πάνω στις έννοιες της φιλελεύθερης δημοκρατίας και του «αλαζονικού» δυτικού πολιτισμού. Όμως φτάνει. Ήρθε η ώρα να πάρουμε μια σημαντική απόφαση. Επειδή η δυνατότητα «βαθυστόχαστων» κριτικών ή και αιρετικών απόψεων προκύπτει από τη καταστατική αξία που τους δίνει η φιλελεύθερη δημοκρατία. Επειδή η ελευθερία και η ανοχή στη διαφορετικότητα ως αξιώματα είναι κατάκτηση της Δύσης.

Επειδή δεχθήκαμε ένα τυφλό χτύπημα που επισήμως πια εγκαινιάζει τη τρομοκρατία του ξερού μηδενισμού που μας καθιστά εν δυνάμει θύματα ακόμα και στη πιο πεζή έκφραση της καθημερινότητας μας. Πίνοντας ένα καφέ, παρακολουθώντας μια συναυλία. Η Ευρώπη δε θέλησε να υποκύψει στον εκβιασμό του πλήρους σκότους με την 11η Σεπτεμβρίου, εκτός των άλλων, από εμμονικό σεβασμό στη φιλοσοφική της παράδοση. Και έφτασε στα όρια της. Είμαστε σε πόλεμο και πρέπει να διαφυλάξουμε τα κεκτημένα της δυτικής ζωής. 

Και κάτι τελευταίο που όσο σκληρό, πρέπει να ειπωθεί. Προς όλους όσους είτε από ημιμάθεια είτε από ασχετοσύνη, είτε από μνησικακία μπαίνουν στη λογική των συμψηφισμών των νεκρών της υφηλίου, ήρθε η ώρα να το πούμε ξεκάθαρα πως η αξία της ανθρώπινης ζωής δεν είναι ντε φάκτο αδιαπραγμάτευτη. Υπάρχουν καθεστώτα που τη ξεπουλάνε, εννοιολογικοί μανδύες που τη θυσιάζουν, ολοκληρωτικά σχήματα που τη μαζικοποιούν και τη συνθλίβουν. Θρηνούμε με καταφανή τρόπο για τους νεκρούς του Παρισιού, όχι επειδή οι νεκροί της δύσης αξίζουν περισσότερο. Η ζωή όμως και η βίωση της ως αξία είναι ακόμα μια κατάκτηση του πολιτισμού μας.   

Πηγή: www.lifo.gr

Το εκρηκτικό μίγμα ISIS και μεταναστευτικού


του Μάκη Ανδρονόπουλου

Το μακελειό στο Παρίσι ήρθε να προσθέσει ένα ακόμη τραγικό πρόβλημα στη λίστα των ιστορικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η Ευρώπη και κατ΄ επέκταση η Δύση. Είναι πια σαφές ότι το Ισλαμικό Κράτος που κατασκευάστηκε με την ευγενή χορηγία των ΗΠΑ, της ΕΕ και των ύποπτων εμίρηδων της αραβικής χερσονήσου δεν υπάρχει μόνο στη Συρία και στο Ιράκ, ή στις γειτονιές της Χεζμπολά στη νότια Βυρηττό (προηγήθηκε του Παρισιού διπλή βομβιστική επίθεση με 37 νεκρούς και 180 τραυματίες από τον ISIS), αλλά είναι πολύ καλά εγκατεστημένο στην Ευρώπη. Στην καρδιά της Ευρώπης, στο Παρίσι, στο Καλαί που χτες κάηκε το στρατόπεδο των μεταναστών, στις Βρυξέλλες, στο Λονδίνο και αλλού.

Η συνειδητοποίηση αυτής της πραγματικότητας στην Ευρώπη θα δώσει την χειρότερη διάσταση που μπορεί να υπάρξει για το προσφυγικό, που αυτομάτως γίνεται εν τέλει μεταναστευτικό. Το «μεταναστευτικό» με το μέγεθος που έχει προσλάβει στην Ευρώπη της ύφεσης, της ανεργίας, της λιτότητας και του συντηρητισμού του Βερολίνου, των Βρυξελλών και της υποκρισίας του Παρισιού θα οδηγήσει σε μια έντονη εσωστρέφεια αρχικά (κλείσιμο συνόρων από Ολάντ) και στην στρατιωτικοποίηση (διάβαζε εκφασισμό) των μαζών, αλλά και στη ριζοσπαστικοποίηση (που περιλαμβάνει εύλογα και τη βία).  

Οι ευρωπαϊκές ελίτ δεν έχουν άλλα περιθώρια να κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους. Η αδυναμία της ΕΕ να λύσει το χρονίζον πια ελληνικό ζήτημα, με την Πορτογαλία να ετοιμάζεται για κυβέρνηση αντι-λιτότητας, την Ισπανία να χάνει την Καταλωνία (με απρόβλεπτη συνέχεια), με την Ιταλία και τη Γαλλία πολύ νεγκλιζέ, την Βρετανία με το ένα πόδι στην ΕΕ (αν γίνει το brexit θα ακολουθήσει σύντομα η απόσχιση της Σκωτίας), την Αυστρία, την Ουγγαρία και την Τσεχία να κλείνουν τα σύνορα και στα Βαλκάνια να εγκλωβίζονται εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες/πρόσφυγες, το μίγμα μοιάζει εκρηκτικό. 

Οι σύνοδοι Κορυφής είναι το τεκμήριο της αμηχανίας και της εσωστρέφειας.

Το πρόβλημα είναι ευρωπαϊκό και ως εκ τούτου δυτικό. Ευρωπαϊκό, γιατί οι επιπτώσεις βιώνονται κυρίως στην Ευρώπη και δυτικό, γιατί οι επιπτώσεις αντανακλώνται στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όπου βρίσκεται και η μήτρα των άθλιων χειρισμών (Αφγανιστάν, Ιράκ, ISIS κ.ο.κ.).  Το πρόβλημα είναι κατ΄ αρχήν στρατιωτικό, καθώς το ISIS πρέπει να ηττηθεί στο έδαφός του (Συρία, Ιράκ, Υεμένη, Λιβύη, Αφρική) και στους θύλακες στην Ευρώπη. Οι Ρώσοι απέδειξαν ότι είναι εφικτό. Η Ευρώπη και η Δύση (ΝΑΤΟ) πρέπει να αντιληφθούν ότι η αντιπαλότητα με τη Ρωσία είναι μια μάταιη και κοστοβόρα υποκρισία. Η Ρωσία είναι Δύση και πρέπει να βρεθεί τρόπος υγιούς και δυναμικής ενσωμάτωσής της με όρους απόλυτης ισονομίας, αντί με προκλητικούς όρους στραγγαλισμού (Ουκρανικό ζήτημα, χειραγώγηση τιμών πετρελαίου, αποβολή από το G8 κλπ).

Από την άλλη, Ευρώπη και Δύση πρέπει να αντιληφθούν ότι το Ισλάμ δεν είναι μόνο μια άλλη θρησκεία, αλλά ένας άλλος πολιτισμός, ένας άλλος κοινωνικός και πολιτικός πολιτισμός, τον οποίο -δυστυχώς- αγνοούσαν επί της ουσίας του και δεν τον σέβονται. Ο πολιτιστικός ιμπεριαλισμός της Δύσης, παρά την παγκοσμιοποίηση των αγορών, δεν έχει μεταλλάξει ριζικά και διαρθρωτικά τις άλλες κοινωνίες, ούτε κάν την ιαπωνική που μοιάζει να είναι η πιο δυτικότροπη. Η πολιτισμική συνδιαλλαγή πρέπει να γίνει με άλλους όρους και αρχές. Όμως οι δυτικές ελίτ, αμερικανικές, αλλά και της ευρωπαϊκής επαρχίας, είναι μόνο κούφια και υποκριτικά λόγια (ανθρώπινα δικαιώματα, δημοκρατία, ιδιωτικότητα κλπ).

Από την άλλη, το γεγονός ότι τα κοινωνικά κινήματα και η αριστερά στην Ευρώπη δεν φαίνεται να  αποτελούν δυναμική ριζοσπαστικής εξουσίας, παρά μόνο ένα «μηχανισμό» κοινωνικής εκτόνωσης, το γεγονός ότι η διανόηση παραμένει κριτική, αλλά χωρίς προτάσεις, το γεγονός ότι η πολιτική και κυρίως οι πολιτικοί έχουν μετατραπεί σε υπαλλήλους των τραπεζών, φαίνεται ότι έχουν διευκολύνει την εκτροφή μιας βλακώδους, ανορθολογικής και αλαζονικής συμπεριφοράς  των ελίτ και της εξουσίας που είναι αυτοκαταστροφική και μετατρέπεται μπούμεραγκ. Δεν έχει κανείς παρά να δει τους «Καταραμένους» του Βισκόντι για να αντιληφθεί  πώς το κεφάλαιο (που ανέβασε ελαφρά τη καρδία τον Χίτλερ στην εξουσία) υποτάχθηκε στην τρέλα (;) του με αποτέλεσμα να καταστραφεί η Γερμανία (άσχετα αν οι Αμερικανοί την ξαναέστησαν στα πόδια της από τον φόβο των Ιβάν) . Σε κάθε περίπτωση, η ευρωπαϊκή «ακτινογραφία» δείχνει προχωρημένη κακοήθεια.

Και η  Ελλάδα μας είναι στο μάτι του κυκλώνα, αμήχανη, προδομένη, χωρίς σχέδιο, με κυβέρνηση που τώρα μαθαίνει και τα λεφτά των πλουσίων και των απατεώνων στην Ελβετία, τη Σιγκαπούρη και στα παραδεισένια νησιά, ευάλωτη στρατιωτικά , και την κοινωνία έτοιμη να σκάσει…  

Κι ο χαφιές που μας ακολουθεί…

της Κατερίνας Ακριβοπούλου 

Αν η μυθιστορία έχει ως άξονα κάτι που έχει συμβεί και η μυθοπλασία είναι η τεχνική της απόλυτης φαντασίας, όταν δομείται σε φόρμα, αυτές τις μέρες ζούμε το πάντρεμα και των δύο…

Και για να μην παίζουμε άλλο τις κυρίες κουμπάρες…

Η υπόθεση Πανούση είναι μια καθ’ όλα στημένη υπόθεση, με τους κατάλληλους ανθρώπους, στην κατάλληλη στιγμή…

Τις μέρες αυτές εκδότες, καναλάρχες και τραπεζίτες καλούνται από τους οικονομικούς εισαγγελείς, προκειμένου να δώσουν εξηγήσεις για τα δάνεια-μαμούθ με τα οποία χρηματοδοτήθηκαν αφειδώς τα τελευταία χρόνια…

Ταυτοχρόνως καλούνται και τα μέλη των επιτροπών πιστοδοτήσεων των τραπεζών, που θα πρέπει να αποδείξουν εαν και κατά πόσον οι εν λόγω «νταβατζήδες» τηρούσαν τους όρους και τις προϋποθέσεις για έναν τόσο υψηλό δανεισμό. «Θα διερευνηθούν όλες οι διαδικασίες με τις οποίες οι αρμόδιες επιτροπές ενέκριναν τη δανειοδότηση και θα ελεγχθεί εάν οι πελάτες τους είχαν όλα τα εχέγγυα», επισημαίνουν με έμφαση δικαστικές πηγές…

Μαζί με το νόμο για τις τηλεοπτικές άδειες που αναδιατάσσει το τοπίο και διαταράσσει το κεκτημένο της διαπλοκής, οι εισαγγελικές έρευνες για το δανεισμό, σε συνδυασμό με τη φιλόδοξη επιχείρηση του διδύμου Παπαγγελόπουλου-Βασιλειάδη για την καταπολέμηση της διαφθοράς στα ανώτατα κλιμάκια του συστήματος-μεταξύ των οποίων και η Δικαιοσύνη- διαμορφώνουν το σύμπλεγμα των επάλληλων κύκλων που αν λειτουργήσουν αρμονικά και με αποφασιστικότητα, θα καταφέρουν , για πρώτη φορά , να γκρεμίσουν την πιο άθλια παράγκα που λειτουργεί σ αυτή τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες…

Επιστράτευσαν λοιπόν έφεδρους, δόκιμους και δοκιμασμένους παίκτες, σε μια ακολουθία μικρόνοιας, υποκρισίας, φαιδρότητας, χυδαιότητας, εκβιασμών και απειλών γκανγκστερικού τύπου, πασπαλισμένη με ολίγη από παραλογοτεχνία ατάλαντου Πιτιγκρίλι …

Ο Γ. Πανούσης ξεκίνησε το πάζλ των αποκαλύψεων από το «Πρώτο Θέμα», συνέχισε με το συγκρότημα του ΔΟΛ και έδωσε τα ρέστα του στο MEGA, δίνοντας εν ψυχρώ ανθρώπους και απόρρητα έγγραφα που σχετίζονται με την ασφάλεια της χώρας !

Εργολαβίες, ψαλμωδίες και καντάδες, κι ο χαφιές που μας ακολουθεί …

Δάκρυα και κραυγές από κανάλια και αντιπολίτευση, με αφελείς θεωρίες για διασυνδέσεις με την τρομοκρατία, από το ίδιο σύστημα που εξέθρεψε τη Χρυσή Αυγή και την κατέστησε εταίρο του πολιτικού συστήματος…

Βολική στο χαμηλής υποστάθμης κριτήριο ενός think tank της συμφοράς, η φασιστική αντίληψη ότι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των κρατουμένων συνιστά διασύνδεση με την τρομοκρατία!

Γελάνε και τα μάρμαρα στο Καλλιμάρμαρο όπου οι θλιβεροί «μένουμε- Ευρωπαίοι» υπερασπίστηκαν το «ΝΑΙ», εμφορούμενοι, τρομάρα τους, από τον ευρωπαϊκό διαφωτισμό!

Αν είχαν χιούμορ στην κυβέρνηση, θα πρόβαλλαν αδιαλείπτως το βίντεο με τη συνομιλία Μπαλτάκου-Κασσιδιάρη, ο οποίος αθωώθηκε προσφάτως πανηγυρικά για την υποκλοπή, αλλά δεν άνοιξε ρουθούνι από το τάχα μου αστικό πολιτικό προσωπικό…

Έξαλλος εν τω μεταξύ ο Βενιζέλος για τη μηνυτήρια αναφορά των υπουργών σχετικά με την υπόθεση Πανούση, έσπευσε να υπερασπιστεί το δικαίωμα στη χρήση απόρρητων εγγράφων, ξεχνώντας ο πολύς συνταγματολόγος, ότι ο υπουργός που παίρνει στο σπίτι του τέτοια έγγραφα, όπως έκανε και ο ίδιος άλλωστε στο υπουργείο Άμυνας , διαπράττει κακούργημα που σχετίζεται με την κατηγορία της κατασκοπείας …

Από κοντά Ν.Δ. και Ποτάμι, διαγωνίζονται σε εξετάσεις προς το σύστημα, αγνοώντας ότι έχουν μείνει ήδη ανεξεταστέοι από το λαό και την Ιστορία…

Πίστεψαν οι αφελείς , ότι αν βγάλουν τον Τσίπρα σκιώδη αρχηγό των Πυρήνων, όπως έβγαζαν παλιότερα τον Α.Παπανδρέου αρχηγό της 17Ν, θα τον εκθέσουν στα μάτια των Αμερικανών, οι οποίοι δεν έχουν, ως γνωστόν, κανέναν άλλο τρόπο να πληροφορούνται, παρά μόνον τις «αποκαλύψεις» του κάθε επίδοξου έλληνα Πουαρό!

Η ψευδαίσθηση της ισχύος σε όλο της το μεγαλείο και η απύθμενη βλακεία ενός τελειωμένου συστήματος, που πανικόβλητο παραπαίει ανάμεσα στη γελοιότητα και την αταβιστική αντίληψη περί ελέγχου…

Η νέα απειλή του ΝΑΤΟ και ο ρόλος 

της Ρωσίας - 

Αποκαλυπτική συνέντευξη

Στο περιθώριο της Συνόδου του Βουκουρεστίου, “όπου εννέα χώρες που κάποτε ζούσαν υπό από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, ένωσαν τις δυνάμεις τους" ο Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Πρέσβυς Αlexander Vershbow (Αλεξάντερ Βέρσμποου) μίλησε στο Defence Matters για την συνάντηση. Ο Vershbow συζήτησε τα αποτελέσματα της συνάντησης και τόνισε τις κεντρικές προκλήσεις της απερχόμενης συνόδου κορυφής της Βαρσοβίας, καθώς και τη σημασία της ασφάλειας στην ανατολική περιοχή, την αναδυόμενη πρόκληση Α2 / AD, τη ρωσική προπαγάνδα και τη συριακή κρίση.

• Ποιο ήταν το αποτέλεσμα της Συνόδου Κορυφής του Βουκουρεστίου και πώς το κρίνετε;

Ήταν τιμή μου που βρέθηκα στη συνάντηση αυτήν, καθώς ήταν μια πολύ εποικοδομητική και πολύ σημαντική συνεισφορά στις προεργασίες της Συνόδου Κορυφής της Βαρσοβίας, που θα λάβει χώρα το 2016. Ήταν απόλυτα φυσικό για τις εννέα χώρες που έλαβαν μέρος - και που κάποτε ζούσαν πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα - και μοιράζονται παρόμοια οπτική (προοπτική) με εμάς, για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να κάνουν κάποιες συστάσεις για την ημερήσια διάταξη της Συνόδου. 
Αλλά αυτό δεν αφορούσε μόνο την ανατολική περιοχή. Η ανακοίνωση μετά την συνάντηση δείχνει ότι, και οι εννέα ηγέτες είναι πολύ συνειδητοποιημένοι ως προς τις ανησυχίες των άλλων συμμάχων. Αναγνωρίζουν ότι το ΝΑΤΟ πρέπει να έχει μια ολοκληρωμένη στρατηγική, έτσι ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει απειλές, όχι μόνο από τις νότιες περιοχές, αλλά και από τις ανατολικές. Η ενότητα της Συμμαχίας είναι το πιο σημαντικό και πολύτιμο στοιχείο.

• Θα τηρηθεί από όλους τους Συμμάχους το κοινό ανακοινωθέν που εκδώσατε στο τέλος της Συνόδου;

Δεν μπορώ να μιλήσω για τους υπόλοιπους 19 συμμάχους, αλλά νομίζω ότι το κοινό ανακοινωθέν αφορά σε κοινά θέματα, με τα οποία καταπιάνονται όλοι οι σύμμαχοι, όταν συζητούν για το τι πρέπει να γίνει στη Βαρσοβία. Στο ανακοινωθέν συμπεριλαμβάνονται αναφορές σχετικά με τις απειλές από την τρομοκρατία στο Νότο, την αστάθεια κατά μήκος της Νότιας περιφέρειας, καθώς και κρατών στα ανατολικά, που έχουν υποστεί πιέσεις από τη Ρωσία. Γίνονται συγκεκριμένες συστάσεις, αλλά πιστεύω, με τρόπους που απλώς ανοίγουν τη συζήτηση, παρά επιλύουν μερικά από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα. 
Νομίζω ότι αυτό δείχνει την κατεύθυνση στην οποία τα εννέα κράτη θέλουν να προχωρήσουν και είναι καλό να έχουμε ένα σαφές μήνυμα από τις χώρες της Ανατολικής περιοχής.

• Ποιο ήταν το επίκεντρο της συνάντησης; Ποιο ήταν το μήνυμα της ανατολικής περιοχής;

Όλες οι χώρες που συμμετείχαν δήλωσαν ότι η Σύνοδος Κορυφής της Ουαλίας ήταν ένα πολύ σημαντικό θεμέλιο, ως προς την ενίσχυση της ασφάλειας και της ετοιμότητάς. Τόνισαν, ωστόσο ότι, η κατάσταση της ασφάλειας έχει καταστεί ακόμη πιο δύσκολη, από τη Σύνοδο της Ουαλίας κι έπειτα και, ως εκ τούτου, πρέπει να εξετάσουμε επιπλέον μέτρα.Έτσι, το επίκεντρο της συζήτησης και το ανακοινωθέν της Συνόδου του Βουκουρεστίου έχουν εστιάσει στους τομείς, όπου θα χρειαστούν πρόσθετα μέτρα. Η ενίσχυση της άμυνας μέσο αποτροπής, το ενδεχόμενο ορισμένων πρόσθετων αποφάσεων, σχετικά με τις διαδικασίες, τις δομές και τις δυνάμεις της, την ενίσχυση της παρουσίας των συμμαχικών δυνάμεων στα Ανατολικά είναι κάποια από τα σημεία που αναφέρονται. Αντιμετωπίζεται η ανάγκη να σταθεροποιηθεί η περιοχή, κάτι το οποίο νομίζω ότι είναι σημαντικό για όλους τους συμμάχους. Επιπλέον, καθίσταται σαφές ότι αντιμετωπίζουμε μια μακροπρόθεσμη πρόκληση στις σχέσεις μας με τη Ρωσία και ότι πρέπει να τηρήσουμε τις αρχές μας και το διεθνές δίκαιο. 

• Όσο αφορά στην ασφάλεια της ανατολικής περιοχής, υπήρξαν αιτήματα για την αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας, συμπεριλαμβανομένων και των μόνιμων στρατευμάτων;

Η συζήτηση κατά τη διάρκεια της Συνόδου και το ανακοινωθέν που ακολούθησε αντιμετωπίζει αυτό το ζήτημα με μια ευρύτερη έννοια, αναγνωρίζοντας ότι, υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί πιθανοί τρόποι για την ενίσχυση της άμυνάς μέσο αποτροπής. Μερικοί από τους συμμάχους (στη Σύνοδο) αναφέρθηκαν στην επιπρόσθετη προεγκατάσταση εξοπλισμού, πολλοί ανησυχούν για τη συσσώρευση ρωσικων δυνάμεων στο Καλίνινγκραντ και στην Κριμαία και την ανάγκη να αντιμετωπιστεί αυτό. Αλλά νομίζω ότι, όλοι συμφωνούν στο ότι πρέπει να έχουμε μια στρατηγική για την υπεράσπιση όλων των συμμάχων, που να είναι λειτουργική και αξιόπιστη. Όσο περισσότερο μπορούμε να δείξουμε ότι μπορούμε να υπερασπιστούμε κάθε σύμμαχο, τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες να χρειαστεί να το κάνουμε. Η “αποτροπή” στην οποία αναφέρομαι είναι ακριβώς αυτό. 

• Έχετε τονίσει την ανάγκη για πρόσθετα μέτρα. Μπορείτε να γίνετε πιο συγκεκριμένος για αυτό;

Υπάρχει μια γενική αντίληψη -και αυτή η συνάντηση ενισχύει το γεγονός- ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα. Το ΝΑΤΟ έχει πολλές δυνατότητες σήμερα. Ο κόσμος δεν πρέπει να έχει καμία ανησυχία γι 'αυτό. Αλλά, καθώς βλέπουμε προς το μέλλον και προς την επόμενη δεκαετία βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια διαρκή πρόκληση ,από μια πολύ θυμωμένη και επιθετική Ρωσία και θα πρέπει να εξετάσουμε μακροπρόθεσμα μέτρα. Θα το κάνουμε αυτό από κοινού και νομίζω ότι, όταν φτάσουμε στη Βαρσοβία όλοι οι σύμμαχοι θα βρίσκονται πλέον στην ίδια σελίδα.

• Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων και μηνών, στην Μπρατισλάβα, στο συνέδριο GLOBSEC και στο Βουκουρέστι στο Aspen Forum, έχετε αναφερθεί στην αναδυόμενη νέα πρόκληση Α2 / AD (Access Denial capabilities). Πώς βλέπετε τον αντίκτυπο της “ανάπτυξης δυνατοτήτων άρνησης πρόσβασης”- στο Καλίνινγκραντ και στην Κριμαία - όχι μόνο για την άμυνα των συμμάχων, αλλά και για την ικανότητα του ΝΑΤΟ να καθησυχάσει και να αποτρέψει;

Αυτό είναι πράγματι ένα όλο και πιο κεντρικό θέμα στις συζητήσεις μας. Δεν είναι μια νέα ιδέα. Άκουσα για πρώτη φορά αυτό το μαγικό ακρωνύμιο - A2 / AD - όταν ήμουν στο Πεντάγωνο. Βρισκόταν στο επίκεντρο της πολιτικής άμυνας των ΗΠΑ, στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού, κατά την άνοδο της Κίνας. "Προπύργιο άμυνας", είναι ένας άλλος όρος που χρησιμοποιείται συχνά στη θέση του. Πράγματι, οι Ρώσοι χτίζουν αυτά τα στρατιωτικοποιημένα, σε μεγάλο βαθμό, «προπύργια» στο Καλίνινγκραντ, στην Κριμαία. Τώρα παρακολουθούμε με μεγάλη προσοχή μέχρι πού θα φτάσουν τα πράγματα στην Ανατολική Μεσόγειο. 
Η μεγάλη δυνατότητα των ρωσικών δυνάμεων τους δίνει την ικανότητα να εμποδίζουν τη μετακίνηση των δυνάμεων του ΝΑΤΟ, τόσο στον αέρα όσο και στη θάλασσα, και είναι σαφώς κάτι που πρέπει να αντιμετωπιστεί, αν θέλουμε να ενισχύσουμε του ανατολικούς μας συμμάχους. 

• Είδαμε πώς αντέδρασε η Ρωσία στα μέτρα που πήρε το ΝΑΤΟ στη Ρουμανία όπως και με τις αυξημένες κατηγορίες εναντίον των αμερικανικών δυνατοτήτων ειδικά όσο αφορά τη βάση του Deveselu. Τονίζουν ότι η αντιπυραυλική ασπίδα αποτελεί απειλή για τις ρωσικές στρατηγικές ικανότητες. Ποια είναι η απάντηση σας;

Η Ρωσική προπαγάνδα, σε αυτή την περίπτωση, δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Οι δυνατότητες που πρόκειται να ενεργοποιηθούν σε λίγους μήνες στο Deveselu είναι αυστηρά αμυντικές. Έχουν σχεδιαστεί για την υπεράσπιση από επιθέσεις βαλλιστικών πυραύλων, προερχόμενες εκτός Ευρώπης, κυρίως από το Νότο και από τη Μέση Ανατολή, από χώρες όπως η Συρία και το Ιράν. 
Δεν έχουν καμία δυνατότητα να υποβαθμίσουν τη ρωσική στρατηγική. Στην περίπτωση αυτήν,οι Ρώσοι φαίνεται να πιστεύουν ότι, αν συνεχίσουν να επαναλαμβάνουν τα ίδια παραπλανητικά επιχειρήματα, ο κόσμος θα αρχίσει να τους πιστεύει. Θέλω να τονίσω ότι δεν υπάρχει καμία βάση σε αυτά που ισχυρίζονται οι Ρώσοι, είτε πολιτικά, είτε με βάση τους νόμους της φυσικής.
Θα πρέπει να πιστεύεις ότι η Γη είναι επίπεδη, για να πιστέψεις ότι οι ρωσικοί βαλλιστικοί πύραυλοι που στοχεύουν τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να αναχαιτιστούν από τα συστήματα που αναπτύσσονται στη Ρουμανία και στην Πολωνία.Αυτή η λογική, πολύ απλά, αψηφά τους νόμους της φυσικής και της γεωγραφίας. Ακόμα κι αν αυτά τα συστήματα είχαν ως εκ θαύματος μετακινηθεί χιλιάδες χιλιόμετρα προς τον Βορρά, δεν θα μπορούσαν να “αγγίξουν” το ρωσικό στρατηγικό οπλοστάσιο, λόγω της ποιοτικής πολυπλοκότητας των ρωσικών συστημάτων. Και μιλάμε μόνο για 24. Οι Ρώσοι έχουν χιλιάδες πολεμικές κεφαλές, ακόμη και στο πλαίσιο της νέας συμφωνίας START. Στην περίπτωση αυτήν, η προπαγάνδα μπορεί να είναι αποτελεσματική, αλλά έχει μηδενική βάση. Είναι σημαντικό για τους Ρουμάνους να καταλάβουν ότι, η Ρωσία μπορεί να βάζει τη Ρουμανία στο στόχαστρο της προπαγάνδας της, αλλά δεν υπάρχει καμία δικαιολογία η Ρουμανία να γίνει κάποιος άλλος στόχος.

• Πώς βλέπετε το ρόλο της Ρουμανίας σε αυτό το νέο στρατηγικό περιβάλλον, μετά την Κριμαία;

Σαφώς, η Ρουμανία είναι ήδη ένας σημαντικός σύμμαχος. Έχει μια μεγάλη συμβολή στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ. Φυσικά βοηθάει τη Συμμαχία συνολικά φιλοξενώντας την αντιπυραυλική ασπίδα στη Deveselu, καθώς η εγκατάσταση προστατεύει όλο το νότιο τμήμα του ΝΑΤΟ, όχι μόνο τη Ρουμανία. 
Η Ρουμανία σαφώς παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο, στην ανάπτυξη της απάντησής μας στη ρωσική απειλή, στην υποστήριξη της νέας δύναμης ταχείας αντίδρασης “Αιχμή του Δόρατος” και στις άλλες αποφάσεις που λάβαμε στη Σύνοδο Κορυφής της Ουαλίας. Αλλά κυρίως, ως κράτος της Μαύρης Θάλασσας η Ρουμανία έχει έναν πολύ σημαντικό ρόλο, στο πώς θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα A2 / AD στο Νότο. Ως παράκτιο κράτος, η Ρουμανία, έχει κάποιες πρόσθετες ευθύνες στην υποστήριξη μιας αποτελεσματικής στρατηγικής.

• Η στρατηγική της Ρωσίας είναι να κλονίσει την ενότητα της ΕΕ ή του ΝΑΤΟ. Η Συμμαχία έχει κάποια στρατηγική για να ανταποκριθεί σε αυτή την πρόκληση;

Πρώτα απ 'όλα προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε την προπαγάνδα, όσο πιο καλά μπορούμε, αν και είναι δύσκολο να πολεμήσει κανείς τα ψέματα με την αλήθεια. Ωστόσο η αλήθεια επικρατεί συνήθως.
Έτσι, θα συνεχίσουμε να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους και να αντιμετωπίζουμε την παραπληροφόρηση, τουλάχιστον, έτσι ώστε, οι δικοί μας λαοί να μην έχουν εξαπατηθεί από τη ρωσική προπαγάνδα. Αλλά, η ευρύτερη πολιτική πρόκληση είναι συνεχής. Η Ρωσία χρησιμοποιεί όχι μόνο τις άμεσες μορφές της πολιτικής επιρροής, αλλά υποστηρίζει αντι-δυτικές ΜΚΟ, ακόμη και πολιτικά κόμματα. Οι διεφθαρμένες πρακτικές της μπορούν να δημιουργήσουν αδυναμίες ή μπορούν να εκμεταλλευτούν τις αδυναμίες στις κοινωνίες μας. Έτσι, αυτό δεν είναι μόνο ευθύνη του ΝΑΤΟ. Κάθε χώρα θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτική και οφείλουμε να συνεργαστούμε αν είμαστε στο ΝΑΤΟ ή στην ΕΕ για την αντιμετώπιση αυτού του είδους των ρωσικών προσπαθειών, να μας διχάσουν και να υπονομεύσουν την εμπιστοσύνη μας και την πολιτική μας βούληση. Στο τέλος η ενότητα του ΝΑΤΟ είναι η πιο πολύτιμη δυνατότητά του, πάνω και πέρα από τα αεροπλάνα και τα πλοία που αναπτύσσουμε. Πιστεύω ότι η σημερινή συνάντηση ήταν ένα καλό δείγμα της ενότητας μεταξύ των εννέα Ανατολικών κρατών και νομίζω ότι η Ρωσία θα βρεθεί προ εκπλήξεως όταν στη Σύνοδο Κορυφής της Βαρσοβίας, ενωμένοι, θα αναπτύξουμε μια αποτελεσματική στρατηγική για το μέλλον.

• Υπάρχει η προσδοκία ότι η επόμενη σύνοδος κορυφής στη Βαρσοβία θα επικεντρωθεί στον τομέα της αποτροπής πάνω απ 'όλα. Ποιοι θα είναι οι τομείς στους οποίους θα πρέπει να αναμένουμε πρόσθετα μέτρα, προκειμένου να καταστεί αξιόπιστη η αποτροπή; Εξάλλου, η ενίσχυση των συμμάχων δεν εξαρτάται μόνο από τη διαθεσιμότητα των δυνάμεων ταχείας αντίδρασης, αλλά είναι επίσης ένα μέτρο της ελεύθερης κυκλοφορίας και logistics. Πόσο ρεαλιστικά μπορεί να είναι τα μέτρα αποτροπής αν λάβουμε υπόψη μας τους περιορισμούς της Ιδρυτικής Πράξης ΝΑΤΟ-Ρωσίας;

Η αποτροπή - που πιστεύω ότι είναι μια κεντρική πρόκληση για τη Σύνοδο Κορυφής της Βαρσοβίας - επιτυγχάνεται εάν ο αντίπαλος πιστεύει ότι έχεις αρκετές αμυντικές δυνατότητες και την πολιτική βούληση να τις χρησιμοποιήσεις. Τότε το κόστος της επιθετικότητας μπορεί να αντισταθμίσει τα οφέλη.
Αυτό σημαίνει ότι, χρειάζεται να εξετάσουμε μια σειρά από δυνατότητες και στο εγγύς μέλλον ψάχνουμε να βρούμε πώς θα εξασφαλίσουμε τις δυνατότητες ενίσχυσης των δυνάμεων, που θα μπορούν να παραδοθούν ακόμη και σε δύσκολες συνθήκες συμπεριλαμβανομένων και της περίπτωσης A2 / AD. Πρέπει να εξετάσουμε την τοποθεσία του βασικού εξοπλισμού και των άλλων αποθεμάτων, έτσι ώστε, όταν έρθει η στιγμή για ενίσχυση, να είμαστε έτοιμοι να εκτελέσουμε την επιχείρηση από την πρώτη κιόλας ημέρα. Θα πρέπει να δούμε αν, η διοίκηση των ενισχυτικών δυνατοτήτων και στη συνέχεια οι υπόλοιπες δυνάμεις είναι αρκετά ισχυρές για να εκτελέσουν την αποστολή σε σύντομο χρονικό διάστημα. Θα πρέπει επίσης, να εξετάσουμε τις χερσαίες δυνάμεις, κάτι που τώρα διεξάγουμε εκ περιτροπής. 
Μπορεί να υπάρχουν περιθώρια για την αύξηση της κλίμακας ή τη φύση των εν λόγω ενισχύσεων, αλλά μόνο εκ περιτροπής.
Δεν νομίζω ότι πρέπει να επανεξεταστεί η μέθοδος που υιοθετήθηκε τη δεκαετία του 1990 για την οικοδόμηση της άμυνας, με την ενίσχυση της στρατηγικής. Αλλά σε ένα πιο δύσκολο περιβάλλον, η διασφάλιση ενισχύσεων είναι πιο δύσκολη και πιστεύω ότι η συζήτηση θα είναι επικεντρωθεί σε αυτήν. Υπάρχουν πολλές εναλλακτικές, για να επιτευχθεί το ίδιο συλλογικό αποτέλεσμα και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να συζητήσουμε τους επόμενους μήνες.

• Βλέπετε κάποιο ρόλο για το ΝΑΤΟ στη συριακή κρίση ή στην αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης που πλήττει την ενότητα της Ευρώπης;

Όσον αφορά στη συριακή σύγκρουση, αυτήν τη στιγμή, τα μέλη μας ενεργούν στο πλαίσιο της συμμαχίας των ΗΠΑ και όχι μέσω του ΝΑΤΟ. Η συμμαχία μπορεί να διαδραματίσει κάποιον επιπλέον ρόλο στη διασφάλιση της αποτροπής οποιασδήποτε διασυνοριακής επίθεση εναντίον της Τουρκίας. Με δεδομένη τη ρωσική επέμβαση, υπάρχει υψηλότερος κίνδυνος στρατιωτικών επεισοδίων, μόνο και μόνο επειδή διεξάγονται δύο στρατιωτικές επιχειρήσεις, με εμφανείς διαφορετικούς στόχους. Αλλά αυτή τη στιγμή, κανένας δεν προτείνει έναν ευρύτερο ρόλο για το ΝΑΤΟ. Η Συμμαχία μπορεί να προσπαθήσει να συνεισφέρει περισσότερο στις βασικές αιτίες της αναταραχής και της αστάθειας στην περιοχή, στο πλαίσιο της ιδιαίτερης έμφασης που δίνεται και που αποκαλούμε δημιουργία δυνατοτήτων άμυνας. Αυτό είναι κάτι που κάνουμε με βάση την απόφαση της Ουαλίας, αλλά βλέπουμε και πώς μπορούμε να βοηθήσουμε κράτη που έχουν ξεφύγει από τις προσπάθειες ριζοσπαστικοποίησης του ISIL. Αυτό είναι επίσης, δυνητικά, μια έμμεση συνεισφορά στην κρίση της μετανάστευσης. Αν μπορούμε να βελτιώσουμε τις συνθήκες και τη σταθερότητα στην περιφέρειά μας, τότε οι άνθρωποι είναι λιγότερο πιθανό να "ψηφίσουν με τα πόδια τους" και να κατευθυνθούν προς την Ευρώπη.

Ένας πιο ενεργός ρόλος του ΝΑΤΟ στη σημερινή προσφυγική κρίση, δεν βρίσκεται στην ατζέντα . Έχουμε κάποιες ικανότητες να κινητοποιήσουμε τις δυνατότητες άμεσης αντίδρασης των κρατών μελών, αλλά αυτή τη στιγμή η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει «σκύψει» πάνω από το ζήτημα και κανένας δεν έχει προτείνει έναν πιο ενεργό ρόλο για το ΝΑΤΟ.


Ο Α. Vershbow ανέλαβε τα καθήκοντά του τον Φεβρουάριο του 2012 αφού υπηρέτησε τρία χρόνια ως Αμερικανός Υφυπουργός Άμυνας για Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας. Σε αυτήν τη θέση, ήταν υπεύθυνος για το συντονισμό Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας των ΗΠΑ, που αφορούν τα κράτη και τους διεθνείς οργανισμούς της Ευρώπης (συμπεριλαμβανομένου και του ΝΑΤΟ), τη Μέση Ανατολή και την Αφρική .


Πηγή - DefenceMatters.org