DATE

Τρίτη 19 Απριλίου 2016

Κομματάρχες η Ελλάδα έχει πολλούς, έχει και για …εξαγωγή: Ηγέτες είναι που δεν διαθέτει…





του Μιχάλη Ιγνατίου

Προβληματίστηκαν πολλοί αναλυτές και παρατηρητές των οικονομικών πραγμάτων στην Ουάσιγκτον, με τη στάση της διευθύντριας του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ έναντι του «ελληνικού προβλήματος» και των εταίρων της στους θεσμούς. Τους εντυπωσίασε κυρίως ο τρόπος με τον οποίο απαξίωσε το ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την Ελλάδα, που με πανηγυρικό τρόπο αποδέχθηκε το περασμένο καλοκαίρι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Aπαξίωσε το (τρίτο) Μνημόνιο επειδή είναι καλύτερο από τα δικά της, διέρρευσε κυβερνητικός παράγοντας, αλλά -με όλο τον σεβασμό- θα έλεγα πως δεν γνωρίζει τι λέει. Διότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Το παρόν πρόγραμμα «δεν βγαίνει», όπως έχουν υποστηρίξει πολλές φορές σοβαροί οικονομολόγοι, και είναι συνέχεια των προηγούμενων, που οδήγησαν την Ελλάδα στην καταστροφή. Καμία απολύτως διαφορά, διότι δεν υπάρχουν καλά και κακά Μνημόνια. Το ίδιο διαλύουν τις ζωές των ανθρώπων… Επειδή πάντα προσπαθώ να είμαι δίκαιος, πρέπει να τονίσω ότι την κρίση δεν τη δημιούργησαν οι ξένοι, αλλά οι ανίκανοι και διεφθαρμένοι Ελληνες πολιτικοί, οι οποίοι και στη συνέχεια οδήγησαν τη χώρα στον μηχανισμό της ΕΕ και του ΔΝΤ ακριβώς για να κρύψουν τις βαρύτατες ευθύνες τους. Θεωρώ ότι αυτή η πτυχή πρέπει να βρεθεί τρόπος να εξεταστεί, τουλάχιστον από την είσοδο της Ελλάδας στο ευρώ επί Κώστα Σημίτη μέχρι και τον Μάιο του 2010. Και οι τρεις πρωθυπουργοί, που κυβέρνησαν τη χώρα το διάστημα αυτό, θα έπρεπε να ελεγχθούν για οικονομικά εγκλήματα εναντίον της χώρας. Τα μνημόνια, λοιπόν, για να συνεχίσουμε με το θέμα μας, συναγωνίζονται το ένα το άλλο ως «μαθήματα» για την καταστροφή μιας χώρας. Είναι τεράστιο το πρόβλημα και γίνεται χειρότερο διότι οι δανειστές εντόπισαν δύο «σχολές» μέσα στην κυβέρνηση και στον ΣΥΡΙΖΑ, μία κατάσταση που εκμεταλλεύονται. Εάν οι δανειστές συζητούν με τους συνομιλητές τους τέτοια θέματα, φανταστείτε τον βαθμό της ενημέρωσης που έχουν. Εντόπισαν λοιπόν μέσα στο κυβερνητικό στρατόπεδο τους «γνήσιους υποστηρικτές» του μνημονίου και τους «εχθρούς». Είναι ενδιαφέρον ότι στους δεύτερους συγκαταλέγουν και τον υπουργό Οικονομικών, ο οποίος -είναι η αλήθεια- διακατέχεται από μαρξιστικές ιδέες. Και θα μπορούσε να αναρωτηθεί ένας καλόπιστος άνθρωπος: τι κάνει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος στο υπουργείο Οικονομικών, αφού δεν πιστεύει τίποτε απ’ όσα αναγκάζεται να υπογράψει; Και αφού δεν τα πιστεύει, πώς θα υλοποιήσει τις υποχρεώσεις που ανέλαβε; Εχω ακούσει και σοβαρούς ανθρώπους να ειρωνεύονται κάθε φορά που ο κ. Λεβέντης, ο πρόεδρος της Ενωσης Κεντρώων, υποστηρίζει τον σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης. Σωστά τα λέει ο άνθρωπος, απλώς δεν γνωρίζει ότι είναι η μοναδική λύση για τη χώρα. Δεν είναι θέμα Τσίπρα ή Μητσοτάκη ή οποιουδήποτε άλλου πολιτικού. Δεν αφορά την ικανότητά τους ή όχι. Το πρόβλημα των πολιτικών είναι ότι σκέφτονται και χάνουν το χρόνο τους φαιά ουσία (που δεν έχουν) για να διασώσουν τα κόμματά τους, άρα άλλα συμφωνούν με τους δανειστές και άλλα πράττουν στην πραγματικότητα. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη τους κομματάρχες. Χρειάζεται επειγόντως ανθρώπους αποφασισμένους να θυσιαστούν για να τελειώνει μια και καλή αυτό το παρατεταμένο δράμα. Πέρασαν έξι χρόνια και φως δεν φαίνεται ούτε στην άκρη του τούνελ… Τα πράγματα έχουν οδηγηθεί στο απροχώρητο -γιατί δεν το καταλαβαίνουν. Τα κομματικά προγράμματα δεν προσφέρουν λύσεις για το λαό που υποφέρει. Οι δανειστές γίνονται ολοένα και πιο βάναυσοι. Ο Σόιμπλε που είδαμε στην Ουάσιγκτον είναι ταύρος σε υαλοπωλείο. Ασυγκράτητος και έντονα εκβιαστικός, έβαλε το μαχαίρι στο λαιμό του υπουργού Οικονομικών της Ελλάδας. Η τραγωδία που ζει η Ελλάδα δεν έχει προηγούμενο. Οι ξένοι την θεωρούν μία “αποτυχημένη χώρα”. Είναι μία βάρβαρη φράση που δείχνει πάνω απ’ όλα την αποτυχία των Ελλήνων πολιτικών.

Κυριακή 17 Απριλίου 2016

Πώς ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει το δίκιο του κι' εκεί 

που το έχει !



του Θάνου Οικονομόπουλου 
Έχει κανείς σοβαρός και στοιχειωδώς αντικειμενικός άνθρωπος σε τούτη την χώρα, την παραμικρή αμφιβολία ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια της δικομματικής κυριαρχίας ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, στρώθηκε ένα απίστευτα πλούσιο τραπέζι διαπλοκής και διαφθοράς, που παρακάθονταν “νταβατζήδες” και... βολικά κόμματα και πολιτικοί;
Αμφισβητεί κανείς για απίστευτη διακίνηση μαύρου πολιτικού χρήματος που γινόταν μεταξύ οικονομικής και πολιτικής εξουσίας (γιατί... χρειάζονται δύο για να “χορευτεί” η αδιαφάνεια, η διαπλοκή!), ένα πολύ μικρό μόνο μέρος της οποίας ομολογήθηκε με τις υποθέσεις Τσουκάτου και Μαντέλη; Ξέχασε κανείς τις γελοιότητες και τα καραγκιοζλίκια των λογιστηρίων των κομμάτων, τα οποία αντί να διατηρούν νόμιμα παραστατικά εσόδων και εξόδων, εμφάνιζαν, αν και όταν τους εζητούντο, πρόχειρα... μπακαλόχαρτα και χειρόγραφες αποδείξεις, χωρίς την παραμικρή νομιμότητα;
Ή ξέχασε τις επώνυμες καταγγελίες εκδότη ότι είχε “προσφέρει” ένα εκατομμύριο δολάρια ως “προεκλογική δωρεά” στην ΝΔ, και ως “απόδειξη κατάθεσης” του έδωσαν... κουπόνια από την δημαρχιακή προεκλογική εκστρατεία του Τζανετάκη, πριν κάμποσα χρόνια; Ή μήπως δεν ξέραμε ότι τα πολιτικά κόμματα (κυρίως τα μεγάλα του διπολισμού στην εναλλαγή στην εξουσία...), με τις απίθανες πελατειακές σπατάλες τους, τις υπερβολικές προεκλογικές δαπάνες τους, τα αλλεπάλληλα και ανεξόφλητα χρέη τους στην κρατική “Ολυμπιακή”, τα τρένα και τα βαπόρια για μεταφορά ετεροδημοτών ψηφοφόρων, δανειοδοτήθηκαν(κατόπιν πολιτικής επιβολής...) από τις τράπεζες, με μόνη “εγγύηση” ότι θα τα εξοφλούσαν... σταδιακά, με τμηματική παρακράτηση τμήματος της επίσημης κρατικής χρηματοδότησής τους: Για να φθάσουν σήμερα να χρωστούν... 400 εκατομμύρια, (όσα δηλαδή ελπίζεται να εισπραχθούν από την δολοφονική αύξηση του ΦΠΑ από το 23 στο 24%...), για την εξόφληση των οποία θα χρειαστούν... καμιά 200αριά χρόνια; (Βέβαια, τις ίδιες χαριστικές “ρυθμίσεις”, ζήτησε και απήλαυσε και ο “μικρός” ΣΥΡΙΖΑ, πριν κάμποσα χρόνια, αλλά για σημαντικά μικρότερα ποσά).
Είναι, μήπως, μυστικό ότι κανάλια, ραδιόφωνα, επιχειρήσεις τύπου, έπαιρναν επί πολλά χρόνια τραπεζικά δάνεια (με πρώτη και καλύτερη την εν πολλές αμαρτίαις περιπεσούσα “Αγροτική” επί ημερών ΠΑΣΟΚ...), με την... συναλλακτική τακτική των “δανεικών και αγύριστων”; Και ότι τα μέσα αυτά ενημέρωσης, πολλά από τα οποία κατείχαν και προνομιακοί προμηθευτές του δημοσίου και μεγαλοεργολάβοι, (αργότερα και “αποκαλυπτικοί” εκβιαστές...), έφθασαν να οφείλουν σωρευτικά στις τράπεζες περίπου 1 δισεκατομμύριο ευρώ, τα οποία δεν εξοφλούντο ποτέ, και όταν γίνονταν ληξιπρόθεσμα και (αν...) εζητείτο η εξόφλησής τους, ανανεώνονταν με... επαναδανειοδότηση, με ανύπαρκτες εγγυήσεις;
Για όλα αυτά τα κοστοβόρα, αντιδημοκρατικά και παράνομα αλισβερίσια, το πάρτι αδιαφάνειας και διαπλοκής και διακίνησης μαύρου πολιτικού χρήματος για το οποίο κατηγορεί ο κυβερνών ΣΥΡΙΖΑ τα πάλαι ποτέ κραταιά κόμματα-πρωταγωνιστές του δικομματισμού, έχει απόλυτο δίκιο! Και άριστα πράττει που θέλει να βάλει ένα οριστικό τέλος σε όλα αυτά -και για τα κόμματα και για τα μέσα ενημέρωσης-, να γυρίσει σελίδα η χώρα και το πολιτικό σύστημα. Το ζήτημα, άπτεται της λειτουργίας της δημοκρατίας στην χώρα...
Αλλά, δεν μπορεί παρά ν' αναρωτηθεί κανείς, γιατί το πρόβλημα... σερνόταν με επικοινωνιακές εξαγγελίες και... απειλές ότι θα ριχτεί πλήρες φως στην αδιαφάνεια και την διαπλοκή, επί 16 μήνες διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, αντί ν' αποτελέσει την πρώτη νομοθετική-εκσυγχρονιστική παρέμβασή του, αφού αφορούσε την δημοκρατική ευταξία και διαφάνεια; Γιατί σ' αυτούς τους 16 μήνες, ανέσυρε από την φαρέτρα του το πρόβλημα, μόνο κάθε φορά που αισθανόταν στριμωγμένος επικοινωνιακά; Από την ατέλειωτη και καταστροφική “διαπραγμάτευση” Βαρουφάκη, από τις κωλοτούμπες, από την διαστροφική εκμετάλλευση του δημοψηφίσματος, από το τρίτο μνημόνιο, από το... νέο δραματικό τρενάρισμα της αξιολόγησης που φορτώνει πρόσθετο κόστος στην κοινωνία, το εν εξελίξει νέο αδιέξοδο στις σχέσεις με τους δανειστές, που πιθανότατα μας οδηγεί στο... “ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι”, κ.λ.π.;
Κι' ακόμη, γιατί αντί να πρωτοπορήσει γενναία και αποφασιστικά στο ξεκαθάρισμα του τοπίου στην ενημέρωση (αποκατάσταση της νομιμότητας στις ραδιοτηλεοπτικές άδειες) με τους περίεργους τακτικισμούς της η κυβέρνηση άφησε άπλετο χώρο να εμφιλοχωρήσει η καχυποψία ότι... διαπνέεται από τον ίδιο ωφελιμισμό των προκατόχων της; Ότι επιχειρεί να διαλύσει την αδιαφάνεια και την διαπλοκή των “άλλων”, για να στήσει την... δική της; Πως και γιατί καταφέρνει να... χάνει το δίκιο της, ακόμη κι' εκεί που το έχει ;


Τρίτη 12 Απριλίου 2016


Μία η υποκλοπή, πολλές οι ζημιές: Τι κέρδισε η Ελλάδα από την κόντρα με το ΔΝΤ; Τίποτα


Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Ουδείς γνωρίζει ποιος έκανε την υποκλοπή της συνομιλίας του διευθυντή της Ευρωπαϊκής Διεύθυνσης του ΔΝΤ, Πολ Τόμσεν με τις δύο κυρίες της αποστολής του ΔΝΤ στην Αθήνα, την Ντέλια Βελκουλέσκου και την Ιβα Πέτροβα. Και πώς μπορούμε να γνωρίζουμε όταν το ενδιαφέρον για την Ελλάδα είναι… παγκόσμιο. Οι άνθρωποι των μυστικών υπηρεσιών δεν αφήνουν ίχνη και, εάν ποτέ πληροφορηθούμε τους δράστες, αυτό θα οφείλεται σε κάποιον που θα πουλήσει «χοντρά» την πληροφορία. Βέβαια, εάν γνωρίζαμε τους δράστες, θα είχαμε λύσει σε ένα δευτερόλεπτο το μυστήριο. Αρα, ό,τι και να ισχυρίζονται τα γερμανικά Μέσα Ενημέρωσης είναι έωλο, διότι, χρησιμοποιώντας τη δική τους λογική, θα μπορούσε να υποστηρίξει η ελληνική κυβέρνηση ότι η υποκλοπή έγινε από το Βερολίνο για να εκβιάσει τους υπόλοιπους της «παρέας», την οποία αποτελούν οι δανειστές-θεσμοί και η Ελλάδα. Ομως, στην Ουάσιγκτον έκανε μεγάλη αίσθηση αυτό που εντυπωσίασε και πολλούς από εμάς: τα γρήγορα… αντανακλαστικά του Μεγάρου Μαξίμου ως οι ένοικοί του να ήταν έτοιμοι από καιρό να αδράξουν όποια ευκαιρία τους δοθεί για να χτυπήσουν το ΔΝΤ και να εκβιάσουν την αποχώρησή του από το Ελληνικό Πρόγραμμα. Εκδόθηκαν ανακοινώσεις, έγιναν έκτακτες συσκέψεις του πρωθυπουργού με υπουργούς και εστάλη και μία επιστολή στη γενική διευθύντρια, Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία -κατά την προσωπική μου γνώμη- ήταν άτσαλη. Ηταν και ερασιτεχνική. Ηταν και πολύ προβληματική. Ναι μεν θύμωσε την κ. Λαγκάρντ το περιεχόμενο, αλλά έχω την αίσθηση πως διαβάζοντας το γράμμα του πρωθυπουργού άφησε να σχηματιστεί εκείνο το γνωστό της χαμόγελο που δείχνει περισσή ειρωνεία – αν με καταλάβατε. Δεν θα σταθώ άλλο στην υποκλοπή και τη διαρροή του απομαγνητοφωνημένου κειμένου της συνομιλίας των στελεχών του ΔΝΤ, διότι ψάχνουμε ψύλλους στ’ άχερα, αλλά στα αποτελέσματα της σύγκρουσης του κ. Τσίπρα με την Κριστίν Λαγκάρντ. Ποιο ήταν το κέρδος τελικά, κάποιος να μου πει και μένα του αφελή, διότι βλέπω μόνο ζημίες. Δεν ζήτησε ο πρωθυπουργός να φύγει ο Τόμσεν και κατ’ επέκταση η ομάδα του; Ζήτησε… Τι κατάφερε; Απολύτως τίποτα. Ο Τόμσεν είναι πιο ισχυρός παρά ποτέ. Εχει την εμπιστοσύνη της γενικής διευθύντριας, η οποία τον επέβαλε -και παρέστη παρακαλώ- στη συνάντησή της με την κ. Μέρκελ. Σημειώνω ότι και τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές έχει την πλήρη στήριξη του κ. Σόιμπλε. Η κ. Λαγκάρντ, λοιπόν, απέρριψε το αίτημα του κ. Τσίπρα, ή- αν θέλετε- το αγνόησε με επιδεικτικό τρόπο. Ποια είναι η απάντηση του πρωθυπουργού; Αν δεν κάνω λάθος έδωσε εντολή στον κ. Τσακαλώτο να κλείσει άρον άρον την αξιολόγηση… Τρελά πράγματα, αλλά και την ίδια στιγμή απαράδεκτα. Ο ελληνικός λαός δεν έχει στον ήλιο μοίρα και οι ηγεσίες του (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) στοχεύουν σε μικροκομματικά οφέλη για το εγχώριο πολιτικό παιχνίδι, αντί να δώσουν τα χέρια για να σωθεί η έρμη αυτή χώρα… Ούτε ο κ. Τσίπρας μόνος του, ούτε ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης που παρέλασε χθες στη Νέα Υόρκη, μπορούν να “βγάλουν” την Ελλάδα από την κρίση. Απαιτείται ενότητα και συλλογική δουλειά. Διαφορετικά, τον έκτο χρόνο κρίσης θα διαδεχθεί και ο …δέκατος και όλοι θα λέμε τα ίδια και απαράλλακτα: Ποιος φταίει; Μα τώρα πια, φταίνε όλοι οι πολιτικοί των κομμάτων που κυβέρνησαν. Δεν έχουν καμία απολύτως διαφορά. Ακριβώς όπως τα σχεδίασε ο κ. Σόιμπλε έγιναν…

Κυριακή 10 Απριλίου 2016


Κυβέρνηση πιασμένη στην πένσα



Δεν χρειαζόταν να ακούσει κάποιος τη συνομιλία των στελεχών του ΔΝΤ, που διέρρευσε, για να αντιληφθεί ότι η χώρα παραμένει παγιδευμένη από δύο βραχίονες συμφερόντων. Ο ένας έχει να κάνει με το ΔΝΤ και καθοδηγείται από τις ΗΠΑ, ο άλλος έχει να κάνει με το πλέγμα του ευρωπαϊκού ελέγχου υπό την αιγίδα της Γερμανίας. Αν κάτι ίσως μας διαφεύγει ή λησμονούμε είναι πως οι δυο αυτοί μηχανισμοί (ΔΝΤ και Ευρωπαίοι ή Αμερικανοί και Γερμανοί) παρά τα ιδιαίτερα και αντικρουόμενα συμφέροντά τους,  σε ότι έχει να κάνει με την ελληνική υπόθεση λειτουργούν συμπληρωματικά ασκώντας συντριπτική πίεση και συνθλίβοντας τη χώρα.
Αξίζει να θυμηθούμε ότι ο Γ. Παπανδρέου ήταν αυτός που αναζητώντας στήριγμα για να αντιμετωπίσει την πίεση των Ευρωπαίων στράφηκε για βοήθεια στο ΔΝΤ (Αμερικάνους) και τοποθέτησε, τελικά, τη χώρα στην πένσα. Έκτοτε η χώρα αντιμετωπίζει τις συντριπτικές δυνάμεις που ασκούν επάνω της οι δύο βραχίονες αυτής της πένσας και οι κυβερνήσεις της αμφιταλαντεύονται ποιον από τους δύο μοχλούς που τη σχηματίζουν να διαλέξουν.
Το ΔΝΤ που υπόσχεται ελάφρυνση του χρέους αλλά ζητά ακόμα πιο σκληρά και ακόμα πιο πολλά μέτρα; Ή τους Ευρωπαίους οι οποίοι κάνουν σκόντο στα μέτρα αλλά δεν θέλουν να ακούσουν κουβέντα για μείωση του χρέους;
Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως  ακριβώς και η προηγούμενη κυβέρνηση δυσκολεύεται να αντιληφθεί τον συμπληρωματικό ρόλο των δύο μηχανισμών και να κατανοήσει ότι τελικά είναι παγιδευμένη στη δαγκάνα που σχηματίζουν.
Είδαμε την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να αμφιταλαντεύεται και να προσεγγίζει τη «λογική» του ΔΝΤ ελπίζοντας στη βοήθειά τους για  «κούρεμα» του χρέους. Η ευρωπαική (γερμανική) πίεση ωστόσο, υποχρεώνει την κυβέρνηση να το ξανασκεφτεί. Και όσο η κυβέρνηση το σκέφτεται ευθυγραμμιζόμενη με του Ευρωπαίους, τόσο αυξάνεται η πίεση του ΔΝΤ.
Σε αυτή τη φάση η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα φαίνεται ότι έχει  ακουμπήσει στην ευρωπαϊκή (γερμανική) πλευρά της πένσας: ξεχνά επί της ουσίας την συζήτηση για το χρέος με αντάλλαγμα λιγότερα μέτρα και κλείσιμο της αξιολόγησης.  Ωστόσο, η πραγματικότητα που συνθέτει το απίθανο ελληνικό χρέος και η αδυναμία αποπληρωμής του θα κρατήσει στο παιχνίδι και το ΔΝΤ που θα περιμένει την επόμενη ευκαιρία, μετά το καλοκαίρι και τη «δεύτερη αξιολόγηση» για να επαναλάβει τις απαιτήσεις του για ολοκληρωτικό ξεπούλημα και ακόμη μεγαλύτερη συμπίεση των εισοδημάτων, προκειμένου να προχωρήσει το «κούρεμα» του χρέους.
Και κάπως έτσι - ακροβατώντας ανάμεσα στους βραχίονες της πένσας—περνά ο χρόνος και οι κυβερνήσεις, οι προηγούμενες και η σημερινή- απολαμβάνουν κάποιους μήνες ψευδαίσθησης εξουσίας. Μέχρι που κάποια στιγμή η πένσα κλείνει για να τις συνθλίψει…

πηγή : topontiki.gr

Παρασκευή 8 Απριλίου 2016



Twitteρατα


Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου 
Σκοτεινό παρασκήνιο, θυελλώδες προσκήνιο με εξωχώριες δυνάμεις και εγχώριους υποτακτικούς…
Ο ζόφος των τελευταίων ημερών με τις αποκαλύψεις που περιλαμβάνουν από τον βρώμικο ρόλο του ΔΝΤ, μέχρι το σκάνδαλο Panama Papers και από τις παρακολουθήσεις όλων από όλους, μέχρι το ξεμπρόστιασμα της συμμορίας των ντόπιων προθύμων, αποδεικνύεται  τελικώς πιο χρήσιμος και από τους χρήσιμους ηλίθιους…
Η ομολογία ότι ο κόσμος κυβερνάται από μια παγκόσμια offshore, δικαιώνει τις ανάλογες αντιλήψεις που μέχρι πρόσφατα χαρακτηρίζονταν έως και θεωρίες ψεκασμένων…
Η παραδοχή ότι παρακολουθούνται τα πάντα επιβεβαιώνει το οργουελικό σκηνικό της παγκοσμιοποιημένης διακυβέρνησης με αιχμή τα πλέον σκοτεινά κέντρα που ξαναμοιράζουν τον κόσμο από την αρχή, διαμορφώνοντας τη νέα δυστοπία…
Η πρεμούρα των ντόπιων πραιτοριανών τύπου Βενιζέλου, Ντόρας, Άδωνι, Κυριάκου, Θεοχάρη και λοιπών αντιδραστικών δυνάμεων, να στηρίξουν ξετσίπωτα το κονσόρτσιουμ των οικονομικών δολοφόνων, συνεπικουρούμενοι από τα pay roll της δημοσιογραφίας, αποκάλυψε την πυραμίδα του εγκλήματος που οικοδόμησε την κατοχή της χώρας και έχει το θράσος να μιλά ακόμη στο όνομα της…
Η συμμορία που γέννησε το τζιχαντισμό, στήνοντας χρηματιστήρια θανάτου και εκατόμβες  προσφύγων για να εγκαθιδρύσει το μεταμοντέρνο φασισμό στην Ευρώπη, αυτή η συμμορία οργανώνει νέο πραξικόπημα στην Ελλάδα και έναντι αυτής της απειλής, η χρεωκοπημένη ελληνική μικρογραφία της παγκόσμιας αλητείας, παλεύει για την πολιτική της επιβίωση με όρους αυτοεξευτελισμού…
Προσκυνά στο ναό των offshore και του μαύρου χρήματος, κάνει πιάτσα στη λεωφόρο Παπασταύρου,γλείφει ξεδιάντροπα το δολοφόνο και προσβλέπει στο νέο έγκλημα κατά της χώρας, μπας και διασωθεί όπως πιστεύει…
Ψευδολογεί και υποσκάπτει, προκαλεί και χυδαιολογεί, πλαστογραφεί και διαστρεβλώνει,  τρομοκρατεί τα πλήθη και δηλητηριάζει την κοινωνία, σιωπά για τις τερατωδίες της αλλά ουρλιάζει για κάθε απόπειρα ανάσχεσης των συνθηκών που τις εξέθρεψαν…
Διεστραμένο, μισανθρωπικό και χωμένο στη δυσωδία του, το αποκρουστικό αυτό απόστημα αρνείται να αποδεχτεί την ήττα του και προσπαθεί απεγνωσμένα να την παλέψει με αγορασμένα retweet ακόμη και απο νεκρούς, ξεδοντιασμένες γάτες Ιμαλαϊων, λιγδωμένους αρουραίους και πληρωμένα με βρώμικο χρήμα διαδικτυακά στρατά που συναγωνίζονται σε αγραμματοσύνη γιδιού, τα χρυσαύγουλα…
Twittέρατα σε δράση…
Αυτό το σύστημα της κακοφορμισμένης πολιτικής και μιντιακής φλεγμονής που πυορροεί,δεν απολογείται στον ελληνικό λαό…
Απολογείται μόνο στα αφεντικά του και δεν το κρύβει …

Τετάρτη 6 Απριλίου 2016



UEFA - FIFA - ΔΟΕ... έρχεται «ο Αχόρταγος»!

του Βασίλη Παπαθεοδώρου 
Ένα ένα εμφανίζονται τα εξαπτέρυγα της διαφθοράς, από τη στιγμή που ο Κοντονής ζήτησε την αυτοκάθαρση της ΕΠΟ. Προσέξτε: Καμία απολύτως παρέμβαση δεν έκανε ο υπουργός σε κανένα αυτοδιοίκητο. Τι ζήτησε; Να φύγουν μόνοι τους οι ποινικά διωκόμενοι από τον αθλητισμό. Τα «φερέφωνα» έσκασαν μύτη στο αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο. «Ντροπή σου Κοντονή, αυτός μας οδηγεί σε GRexit» και άλλες τέτοιες σαχλαμάρες. Δεν πρέπει να τους αδικεί όμως κανείς. 

Η μάσα είναι πολύ μεγάλη και τα κουτάλια πολλών καρατίων πια. Αν χαθούν τα χοντρά πακέτα, θα χαθούν δουλειές. Τι δουλειές όμως; Δουλειά είναι να είσαι ταξιτζής, φούρναρης, κρεοπώλης, δημοσιογράφος, αθλητής. Δεν είναι δουλειά να είσαι πουλημένο τομάρι…
Ύστερα, μπήκε στο παιχνίδι η FIFA και η UEFA. Φώναξαν τους «πατρόνους» και τους ενημέρωσαν για τα επαίσχυντα σχέδια της κακιάς Πολιτείας ότι επιχειρεί κάθαρση. Ακουσον άκουσον: Θέλουν να διώξουν τους διεφθαρμένους από το ποδόσφαιρο! Κι αν τους διώξουν ποιοι θα αναλάβουν τα σουλάτσα, τα πάρε δώσε, τους ορισμούς, τα στησίματα; 
Όπου να 'ναι έρχεται και η ΔΟΕ. Θα έμενε έξω απ΄ τον χορό; Ήδη υπάρχει έντονη ενόχληση στα κλιμάκια της, λένε οι πληροφορίες και φυσικά δεν είναι ψέματα. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή κατηγορεί την Ελληνική Κυβέρνηση για παρέμβαση στο θεσμό του αυτοδιοίκητου και ως… επόμενη συνέπεια, «αν δεν συμμορφωθεί ο Κοντονής», θα έρθει η απειλή της διεθνούς απαγόρευσης για όλα τα αθλήματα.
Τώρα κρατήστε μια λεπτομέρεια για να ξέρετε πώς παίζεται το παιχνίδι: Τον Φεβρουάριο του 2017 θα γίνουν εκλογές στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή και δεν αποκλείεται ένας βασικός υποψήφιος για την προεδρία να είναι ο… Ισίδωρος Κούβελος. Γκέγκε;
Βεβαίως, όταν βγαίνεις στον πόλεμο και προκαλείς επανάσταση, είναι δεδομένο ότι θα επέμβουν οι μεγάλες δυνάμεις. Έτσι συμβαίνει πάντα. 
Αυτή όμως, είναι και η μεγαλύτερη επιτυχία του Κοντονή (στον οποίο γνωρίζετε πολύ καλά και τι κριτική του έχουμε ασκήσει στο πρόσφατο παρελθόν). Έχει προκαλέσει… παγκόσμια κινητοποίηση και τώρα πια έμαθαν και στα υψηλά κλιμάκια της διαφθοράς τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα. Υποχρέωσε τους Νονούς της Γης να επέμβουν για να σώσουν τους Νονούς της Ελλάδας.
Πιθανολογώ ότι μέχρι τη Δευτέρα κάποιος θα έχει κάνει μια μεγαλοπρεπή κωλοτούμπα. Δεν ξέρω ποιος θα την κάνει. Ο Κοντονής όμως, γνωρίζει ότι έχει μαζί του σχεδόν όλη την υγιή, φίλαθλη Ελλάδα. Δείτε ποιοι συντάσσονται και ποιοι αντιτάσσονται στα σχόλια, στα social media, στα media γενικώς και θα καταλάβετε. Ο Κοντονής έχει πολλά να κερδίσει και λίγα να χάσει αν το πάει μέχρι τέλους. Η ΕΠΟ και οι πατρόνοι της έχουν μόνο να χάσουν. Και τα ψωμιά τους είναι τελειωμένα. 
Είναι δική τους απόφαση αν θα φύγουν σε λίγες μέρες με ανδρικό τρόπο, παραιτούμενοι από το ποδόσφαιρο που διέσυραν, καταξεφτίλισαν και οδήγησαν στην απόλυτη διαφθορά υπό τις οδηγίες των ποδοσφαιρικών βαρόνων της χώρας ή αν θα φύγουν σε λίγους μήνες. Όταν στα γραφεία της ΕΠΟ μπει ο πρώτος χορηγός της νέας διοίκησης που θα είναι η εταιρία απολυμάνσεων "Ο αχόρταγος".
Μέχρι τότε, ας φωνάξουν και το… FBI όσοι τρέμουν ότι θα χάσουν τα χρυσά κουτάλια. Της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά…

Τρίτη 5 Απριλίου 2016


ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ ΣΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ PANAMA PAPERS;



Του Λευτέρη Σαββίδη 

Η συντονισμένη ενέργεια περισσοτέρων από 400 δημοσιογράφους, οδήγησε στη διαρροή  και την επεξεργασία εκατομμυρίων εγγράφων που αναδεικνύουν τις σχέσεις των οικονομικά ισχυρών αυτού του πλανήτη με το μαύρο χρήμα και τις υπεράκτιες, κοινώς offshore. Τα λεγόμενα Panama Papers αποτελούν από το πρωί το πρώτο θέμα παγκοσμίως, αφού σε αυτά εμφανίζονται πολιτικοί όπως ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Αργεντίνος ποδοσφαιριστής Λιονέλ Μέσι και πολλοί άλλοι.

Μια γρήγορη ματιά όμως στα στοιχεία που προκύπτουν από τα έγγραφα, δημιουργεί πολύ γρήγορα μια εύλογη απορία. Πώς είναι δυνατό από τη λίστα με τους "βασικούς παίκτες", της χώρες από όπου έρρεε το μαύρο χρήμα δηλαδή προς τον Παναμά, να απουσιάζει εντελώς η Αμερική; Δύο είναι οι εξηγήσεις που κυκλοφορούν από το πρωί, κάθε μία από τις οποίες θέτει τα δικά της εύλογα ερωτήματα για τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας.    
Διαρροή με πολιτική στόχευση;
Το Wikileaks φαίνεται πως ανήρτησε άρθρο για το ζήτημα, ξεκαθαρίζοντας αρχικά πως δεν έχει κάποια σχέση με την αποκάλυψη, αλλά και δίνοντας κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία για τα Panama Papers. Η ανάρτηση αυτή "έπεσε" λίγο αργότερα από το δίκτυο, με τους υπεύθυνους του Wikileaks να αναρτούν παρόμοια άρθρα άλλων ιστοσελίδων με τις ίδιες πληροφορίες, στη σελίδα τους στο facebook.
Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για την επεξεργασία των στοιχείων, όπως περιγράφεται και από την ίδια τη γερμανική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung, έγινε με τρόπο που θα έδινε σχεδόν αποκλειστικά ονόματα που υπήρχαν σε ήδη υπάρχουσες λίστες με οικονομικά σκάνδαλα, αλλά και σε συνάρτηση με καθεστώτα ανά τον κόσμο, στα οποία τα Ηνωμένα Έθνη έχει επιβάλλει στο παρελθόν κυρώσεις. Τον τρόπο συλλογής των ονομάτων από έναν πύργο 11,5 εκατομμυρίων αρχείων επιβεβαιώνει και η βρετανική Guardian, από τις πρώτες που δημοσίευσαν στοιχεία και ονόματα. Κάπως έτσι εμφανίζονται πρώτες στη λίστα χώρες όπως η Ζιμπάμπουε, η Βόρεια Κορέα και η Συρία.
Από το φιλτράρισμα όμως των πληροφοριών της Mossack Fonseca απουσιάζουν μεγάλες εταιρίες της Δύσης ή πολυεκατομμυριούχοι από τις ΗΠΑ ή αλλού στο λεγόμενο δυτικό κόσμο. Επιπλέον, ερωτηματικά εγείρει και το γεγονός πως ενώ τα συνεργαζόμενα ΜΜΕ ανά τον κόσμο έκαναν τόσο κόπο να αποκτήσουν πρόσβαση και να εξετάσουν τα αρχεία αυτά, στο άρθρο της Guardian υπάρχει η διαβεβαίωση πως "πολλά από τα αρχεία που διέρρευσαν θα παραμείνουν απόρρητα".
Το ICIJ και η σχέση του με την αμερικανική ελίτ

Στο σημείο αυτό, οι επικριτές των διαρροών παραθέτουν ένα ακόμη στοιχείο το οποίο θεωρούν πως αναδεικνύει καθαρά τους λόγους που Αμερικανοί εκατομμυριούχοι δεν βρίσκονται στη λίστα, ενώ η ίδια η χώρα δεν υπάρχει καν μεταξύ των συναλλασσόμενων με την Mossack Fonseca για offshore.
Η υπόθεση των Panama Papers διεξήθχη από τον οργανισμό "International Consortium of Investigative Journalists", έναν φορέα εκατοντάδων ερευνητικών δημοσιογράφων που ασχολούνται με υποθέσεις εγκλημάτων τα οποία ξεπερνούν τα σύνορα μιας και μόνο χώρας. Ως οργανισμός έχει συσταθεί και στηρίζεται από το αμερικανικό Κέντρο Δημόσιας Ακεραιότητας (Center of Public Integrity) από το 1997. Το εν λόγω κέντρο παραθέτει στην ιστοσελίδα του ιδιώτες που στηρίζουν το έργο του με δωρεές ανάμεσα στους οποίους ξεχωρίζουν τα:
Ford Foundation
Carnegie Endowment
Rockefeller Family Fund (Οικογένεια Ροκφέλερ)
W K Kellogg Foundation
Open Society Foundation (Ίδρυμα του Τζορτζ Σόρος)
Οι Αμερικανοί επιλέγουν άλλες... εταιρίες για τις υπεράκτιες συναλλαγές τους
Από την άλλοι, υπάρχουν και εκείνοι που υποστηρίζουν πως απλά, οι Αμερικανοί εκατομμυριούχοι αυτού του κόσμου, δεν θα επέλεγαν ποτέ έναν φορολογικό παράδεισο τόσο κοντά στην αμερικανική επικράτεια. Η εταιρία δημιουργήθηκε το 1977, σε μια περίοδο που η χώρα του Παναμά κατόρθωνε να πάρει από τις ΗΠΑ τον έλεγχο του καναλιού, γεγονός που έπληττε κάπως την εικόνα της "υπερδύναμης". Με άλλα λόγια, σε μια περίοδο που οι σχέσεις ΗΠΑ-Παναμά δεν ήταν και οι καλύτερες, δύσκολα κάποιος θα επέλεγε να εμπιστευτεί τα χρήματά του σε κάποια εταιρία εκεί.
Επιπλέον, το 2010, υπεγράφη συμφωνία Παναμά-ΗΠΑ στην οποία περιλαμβανόταν φορολόγηση ποσών που έφταναν στη χώρα της κεντρικής Αμερικής από τις ΗΠΑ, γεγονός που μάλλον έκλεινε κάθε πόρτα σε αμερικανικά κεφάλαια και δη "μαύρο χρήμα" να μεταφερθεί στην Mossack Fonseca. Μάλιστα, στη συμφωνία αναφέρεται ρητά πως οι συμβαλλόμενοι, είναι υποχρεωμένοι να παρέχουν κάθε πληροφορία για οικονομικές συναλλαγές, πρόσωπα και εμπλεκόμενες εταιρίες, περιλαμβάνοντας και την εταιρία που δημιουργίας offshore λογαριασμών.