DATE

Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Ο σμηναγός Μπαλταδώρος «έφυγε» και μείναμε με τους πολεμοχαρείς και τους ξερόλες...

 

του Βασίλη Αναστασόπουλου

 

Ο σμηναγός Γιώργος Μπαλταδώρος ήταν ένας ήρωας. Όχι όμως επειδή το αεροσκάφος του, τύπου Mirage 2000-5, έπεσε και συνετρίβη, το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης, στη θαλάσσια περιοχή της Σκύρου.

Ήταν ένας ήρωας, επειδή κάθε μέρα έμπαινε στο αεροσκάφος του και απογειωνόταν, για να προστατέψει την Ελλάδα και τους Έλληνες από κάθε πιθανό κίνδυνο. Για να μπορούμε εμείς να κοιμόμαστε ήσυχοι, για να μπορούμε να μιλάμε και να γράφουμε ελεύθερα -και άκριτα, πολύ συχνά- τις απόψεις μας στα social media, κάνοντας κάθε λογής εκτιμήσεις για τα αίτια της απώλειας του άτυχου πιλότου.

Μια ματιά στα κοινωνικά δίκτυα είναι αρκετή. Έγιναν, αίφνης, όλοι... ειδήμονες. Έγιναν όλοι... ειδικοί και ξέρουν, καλύτερα από τους πραγματικά ειδικούς και τους επιτελείς του ελληνικού Πενταγώνου, τι έγινε το μεσημέρι της Πέμπτης πάνω από την Σκύρο. Την ώρα που η τουρκική εμπλοκή αποκλείεται με κάθε τρόπο, ο... Ελληνάρας γνωρίζει και είναι πεπεισμένος ότι το ελληνικό Mirage καταρρίφθηκε από τους Τούρκους, είτε με κάποιο μαχητικό είτε με... ηλεκτρονικά μέσα. Και, καθώς κάποιοι του κρύβουν την αλήθεια, ο Ελληνάρας είναι έτοιμος να αρπάξει το... διαδικτυακό του καριοφίλι και να βγει στους δρόμους, για να πάρει τα... σκαλπ των Τούρκων εχθρών.

Ο ίδιος Ελληνάρας είναι αυτός που δεν εστιάζει στον χαμό του άτυχου πιλότου από το Μορφοβούνι Καρδίτσας, αλλά στο ποιος ήταν ο μισθός του και πόσα χρήματα θα λάβει ως σύνταξη η σύζυγός του από το ελληνικό κράτος. Είναι αυτός που σπεύδει να τον βγάλει ανίκανο και ανεκπαίδευτο, προσβάλλοντας την μνήμη του, πριν ακόμα κρυώσει το πτώμα του και πριν γίνουν γνωστές, με κάθε λεπτομέρεια, οι συνθήκες του τραγικού του θανάτου.

Ναι, ίσως ο θάνατος του Γιώργου Μπαλταδώρου να μην είχε τίποτα το ηρωικό. Την ζωή του, όμως, την έζησε σαν ήρωας. Την έζησε, μεριμνώντας για την ασφάλεια και για την ειρήνη. Πού να ήξερε, ο δύστυχος, ότι «έφυγε» από τον μάταιο τούτο κόσμο, αφήνοντας πίσω του εθνικιστές, πατριδοκάπηλους, πολεμοχαρείς, μικρόψυχους και «ξερόλες» συμπατριώτες του...

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018


Μας έχετε πρήξει με τον Εμφύλιο


 του Κώστα Γιαννακίδη

Η πολιτική μας ζωή είναι τόσο στείρα στην παραγωγή ιδεών, ώστε ένα κομμάτι του δημόσιου λόγου περιστρέφεται γύρω από τα ίδια και τα ίδια. Αν δεν είναι ο Εμφύλιος, θα είναι η χούντα.

 Πέθανε εκατό χρονών ένας καπετάνιος του Αντάρτικου, τον αποχαιρέτησε, μεταξύ άλλων, ο Κώστας Μπακογιάννης και άρχισε η μουρμούρα, οι αναδρομές και τα βαμμένα tweets. Αυτή η γραφικότητα, έτσι όπως εκδηλώνεται δύο γενιές μετά τον Εμφύλιο, σε βοηθάει να αντιληφθείς το σημαντικό έλλειμμα στην πολιτική μας ζωή: είναι τόσο στείρα στην παραγωγή ιδεών, ώστε ένα κομμάτι του δημόσιου λόγου περιστρέφεται γύρω από τα ίδια και τα ίδια. Αν δεν είναι ο Εμφύλιος, θα είναι η χούντα.

Φυσικά και δεν είναι κακό να συζητάς για αυτά τα πράγματα αν και συχνά η λήθη έχει παρηγορητική ή και λυτρωτική δράση. Διάβασε βιβλιογραφία, συμφώνησε ή διαφώνησε με τους φίλους σου για το πόνημα των Καλύβα-Μαραντζίδη, διαμόρφωσε άποψη, δημοσίευσε την αν θες και στο Facebook. Δεν θα μαλώσουμε για αυτό. Γενικώς δεν θα μαλώσουμε για τον Εμφύλιο.

Οι πρωταγωνιστές πέθαναν και οι συνέπειες έχουν σε μεγάλο βαθμό απορροφηθεί από τον χρόνο και τη ζωή.
Αν κάποιοι ανατρέχουν στον Εμφύλιο το κάνουν από δόλο, αναζητώντας ερείσματα διχασμού και αντιπαράθεσης. Και αυτό γίνεται και από τις δύο πλευρές που, υποτίθεται, αντιπροσωπεύουν τα δύο στρατόπεδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ επανέφερε την κουβέντα στα εμφυλιοπολεμικά προκειμένου να αξιοποιήσει πολιτικά τα περί χαμένων ευκαιριών της Αριστεράς και άλλα χαριτωμένα. Άκουγες κάτι «ψυχή βαθιά» και «ραντεβού στα γουναράδικα» και απορούσες από ποια δεκαετία κατέβηκαν όλοι αυτοί. Και, από την άλλη, το σκληρό δεξιό κομμάτι της Νέας Δημοκρατίας χρησιμοποιεί αντίστοιχους όρους για πλαισιώσει την κριτική τους προς την κυβέρνηση: «μα κυβερνούν οι επίγονοι εκείνων που ήθελαν να μας κάνουν σοβιετία».

Δεν υπάρχουν τραύματα από τον Εμφύλιο στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας. Αν είναι να βρούμε τραύματα από τη χούντα, εντάξει, να το συζητήσουμε –αν και έτσι πάλι στον Εμφύλιο θα οδηγηθούμε αφού η ιστορικά η χούντα ανήκει στη σφαίρα των συνεπειών του. Τέλος πάντων, ακόμα και αν υπάρχουν τραύματα, είναι από εκείνα που εδώ και χρόνια μπορούμε να αγνοήσουμε. Θα έπρεπε να έχουμε προχωρήσει περισσότερο, ακόμα πιο μπροστά. Ομως να, αν βρίσκεσαι μέσα σε ένα δωμάτιο που θυμίζει μόνο το παρελθόν, κάποια στιγμή θα βρεθείς να συνομιλείς με τα φαντάσματα.

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018


Σύγχρονοι «ηρωισμοί» και (ανύπαρκτοι) «διχασμοί»

 του Γιώργου Καρέλια



 Οι εθνικές επέτειοι θα μπορούσαν να είναι αφορμές για το μόνο ωφέλιμο που μπορούν να προσφέρουν σήμερα: τον αναστοχασμό. Αλλά σιγά μην το επιτρέψουν οι ανέξοδοι ηρωισμοί και οι βαρετές -και επαναλαμβανόμενες κατ’ έτος- προφητείες περί «διχασμού».
Τι προσφέρουν, αλήθεια, σήμερα οι ηρωισμοί τύπου Καμμένου ότι «θα συντρίψουμε» όποιον αμφισβητήσει την εθνική μας  κυριαρχία, όπως συνέτριψαν το 1821 οι τότε Ελληνες την Οθωμανική Αυτοκρατορία ;
Το λέει για να ανυψώσει το ελληνικό εθνικό φρόνημα; Αμφιβάλλω αν τον ακούει κανείς. Εχει τόσα και τόσα «πατριωτικά» πει ο Καμμένος τα τελευταία χρόνια -και τα μισά τα έχει καταπιεί- που είναι καλύτερα να μιλάει όσο το δυνατόν λιγότερο.

Το λέει για να το μάθει ο Ερντογάν ή για να φοβηθεί και να κάνει πίσω, αν υποθέσουμε ότι έχει κατά νου να κάνει κάτι απονενοημένο; Περιττός λόγος. Δεν θα το κάνει (όχι επειδή κοκορεύεται ο Καμμένος, αλλά) αν ξέρει ότι απέναντί του δεν θα βρει ένα Αφρίν, αλλά μια χώρα με ισχυρή αποτρεπτική δύναμη και ισχυρές συμμαχίες. Το παράδειγμα υπάρχει. Το 1974 η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο, όταν η Ελλάδα ήταν, λόγω της χούντας, ανίσχυρη στρατιωτικά και χωρίς συμμαχίες διεθνώς. Εκτοτε, παρά τους κατά καιρούς λεονταρισμούς, καμιά τουρκική κυβέρνηση δεν τόλμησε να ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου, διότι γνωρίζει ότι δεν θα μπορέσει να την ξαναβρεί, για να εξέλθει.

Συμπέρασμα πρώτο: δουλειά του (εκάστοτε) υπουργού Αμυνας δεν είναι να παριστάνει τον σύγχρονο Κολοκοτρώνη, για να φοβίζει τους Τούρκους. Αλλά να κάνει τη δουλειά που του αναλογεί, ώστε να ξέρουν οι Τούρκοι ότι δεν έχουν να κάνουν με λογάδες, αλλά τα λόγια αντιστοιχούν και σε έργα.
Από την άλλη, καιρός να σταματήσει αυτή η αέναη συζήτηση περί «διχασμού». Είναι αστείο ν΄ακούς και να διαβάζεις «σοβαρές» προειδοποιήσεις ότι η Ελλάδα κινδυνεύει σήμερα να διχαστεί μεταξύ… Νοτίων και Βορείων, επειδή απειλείται με τιμωρία ο ΠΑΟΚ και έχουν βγει στα μαρμαρένια αλώνια ο Σαββίδης και ο Μαρινάκης! Στο κάτω της γραφής, αν πρόκειται να αποφύγουμε τον… εθνικό διχασμό, ας απονείμει ο Παυλόπουλος, με πρόταση του Τσίπρα, το Πρωτάθλημα στον ΠΑΟΚ μέσω Προεδρικού Διατάγματος (εγώ ως… γαύρος υπερεθεματίζω!). Ας σοβαρευτούμε, υπάρχουν σοβαρότερα θέματα.
Επίσης, καλό είναι να σταματήσει αυτή η καραμέλα περί διχασμού, επειδή η κυβέρνηση «έστησε» την υπόθεση Νovartis ή επειδή κυβερνητικά και αντιπολιτευόμενα κόμματα αλληλοβρίζονται στη Βουλή ή στα τηλεοπτικά παράθυρα. Τέτοια έχουν γίνει και στο, σχετικά πρόσφατο, παρελθόν(1989), αλλά δεν έφεραν κανένα διχασμό και δεν εμπόδισαν ούτε το σχηματισμό οικουμενικών κυβερνήσεων(1990) ούτε τη συγκυβέρνηση των άλλοτε θανάσιμων πολιτικών εχθρών ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (2012-2014).
Καμιά εθνική ομοψυχία δεν κινδυνεύει από αυτά, καμιά πολιτική δύναμη δεν θα υπονομεύσει την όποια κυβέρνηση αν (υποθέσουμε ότι) οι εξ Ανατολών κάνουν κάτι περισσότερο από αυτά που λένε. Αλλωστε, εκείνοι έχουν πολύ περισσότερα προβλήματα εθνικού διχασμού και ο Ερντογάν κυβερνάει με τον βούρδουλα.
Δεν βρισκόμαστε στο 1915 (αρχή του εθνικού διχασμού). Δεν υπάρχουν «Βενιζελικοί» και «Κωνσταντινικοί» για να τον τροφοδοτήσουν. Η Ελλάδα είναι ενιαίο κράτος με ισχυρή συνοχή, μέλος της ισχυρότερης οικονομικής συμμαχίας και, παρά τα οικονομικά προβλήματα, μεταξύ των 40 πλουσιότερων χωρών.

Συμπέρασμα δεύτερο: η Ελλάδα δεν κινδυνεύει σήμερα από κανέναν  διχασμό και η σχετική συζήτηση έχει μόνο φιλολογικό χαρακτήρα. Οι προηγηθέντες διχασμοί και εμφύλιοι πόλεμοι έχουν κάνει τους πάντες σοφότερους, τα παραδείγματα -ακόμα και πρόσφατα στη γειτονιά μας, π.χ. Γιουγκοσλαβία– είναι πολύ διδακτικά και εξόχως αποτρεπτικά.
Κίνδυνος διχασμού, λοιπόν, δεν υπάρχει. Και ο μόνος «ηρωισμός» που σήμερα επιβάλλεται είναι να οργανώσει η χώρα τη μετάβασή της στην μεταμνημονιακή εποχή (η μνημονιακή τελειώνει -έστω τυπικά, έστω εν μέρει- τον προσεχή Αύγουστο), ώστε να μην επανέλθει στην προ του 2010 ανεξέλεγκτη κατάσταση. Αν αυτό επιτευχθεί στοιχειωδώς, θα έχουν πιάσει τόπο τα μαθήματα από την κρίση.
Αλλωστε, για τους ηρωισμούς και τους ήρωες φαίνεται ότι μεγάλη δόση αλήθειας περικλείεται σ’ αυτήν εδώ την (ανώνυμη) ρήση: «Οι ήρωες χρειάζονται μόνο τη στιγμή του κινδύνου. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, οι ήρωες είναι επικίνδυνοι».

Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2018

Τι ομάδα είσαι ρε ηλίθιε;


 Του Κώστα Βαξεβάνη

Σου κόβουν το μεροκάματο και τη ζωή σε αδικούν κατάφωρα, αλλά δεν αντιδράς. Σε αδικεί ο διαιτητής και γίνεσαι μια μάζα οργής και ηλιθιότητας που δεν “ανέχεται την αδικία”. Είσαι πιο ένοχος από αυτούς που σε θέλουν στρατό ηλίθιων πίσω απ' τον οποίο κρύβουν τα συμφέροντά τους.



Υπάρχουν χιλιάδες αφεντικά σαν αυτά της ομάδας σου, λεφτάδες που τρώνε, πίνουν και εγκληματούν αλλά δεν τόλμησε κανένας να τους κατονομάσει ούτε να τους φωτογραφίσει. Αν τα βάλουν με την ομάδα όμως γίνονται πρωτοσέλιδο. Για αυτό ακριβώς θέλουν την ομάδα. Το κατάλαβες; Για να μπορεί να καλύψει και να προστατέψει τη δράση τους.

Επί δεκαετίες ο Γιώργος Βαρδινογιάννης έμπαινε στα γήπεδα με το πιστόλι. Τον κατέγραφαν οι φωτογραφίες όταν το τράβαγε, αλλά κανένας δεν τολμούσε να πιάσει το όνομά του επί ματαίω. Ο Βγενόπουλος άδειαζε Τράπεζες αλλά ήταν Πρόεδρος. Ο Γιάννης Αλαφούζος έδειχνε κάθε μέρα ένα μισητό πρόσωπο Μαρίας Αντουανέτας αλλά αντιστάθμιζε την εικόνα του με την λαοφιλία του ποδοσφαίρου. Ο Μελισσανίδης έκλεινε δουλειές με τις ευλογίες του Σαμαρά αλλά στο μυαλό των ηλίθιων κάποιοι επιβουλεύονταν και αυτόν τον Πρόεδρο. Και φτάσαμε στο σημείο, ο Μαρινάκης να πρέπει να απολογηθεί γιατί μια εταιρεία του φαίνεται να χρηματοδοτεί τα παλικάρια του Noor 1, αλλά να υπάρχουν άνθρωποι που λένε πως δεν πρέπει να απολογηθεί γιατί χτυπιέται η ομάδα. Ο Λάσκαρης του μπασκετικού Άρη και συνεταίρος της Μαρέβας εμφανίζεται να ξεπλένει μαύρο χρήμα αλλά μην ακουμπάτε τον Πρόεδρο. Χθες ο Ιβάν Σαββίδης, ένας επιχειρηματίας που το 2012 πήρε τον ΠΑΟΚ και το Μακεδονία Παλλάς και το 2013 τη ΣΕΚΑΠ (και αυτός επί Σαμαρά), επέλεξε να εισβάλει με το κουμπούρι στο γήπεδο. Και υπάρχουν δημοσιογράφοι και πολίτες που λένε είναι λογικό να γίνει.

Η χώρα αυτή προσπαθεί πλέον να επιβιώσει σε αντιπαράθεση με τον παραλογισμό. Δεν γίνεται να ξαναανακαλύψουμε τον τροχό ούτε να κάνουμε πως δεν ξέρουμε τι είναι η πυρίτιδα. Σε όλο τον κόσμο, «επιχειρηματίες» εγκληματικής δράσης αγοράζουν ομάδες για να αντισταθμίζουν το βρώμικο έργο τους με το λαϊκό προφίλ του Προέδρου της ομάδας. Από τον Εσκομπάρ στην Κολομβία, έως τον Αρκάν στη Σερβία και από το γιο του Καντάφι ως το λαμόγιο της τοπικής ομάδας, το έγκλημα γυρνά μαζί με τη μπάλα. Επί δεκαετίες στοιχηματίζει κιόλας, μετατρέποντας το θέαμα του ποδοσφαίρου σε ένα απέραντο στημένο τζόγο. Και τι κάνουν οι ηλίθιοι; Γίνονται στρατός και δικαίωση του κάθε εγκληματία. Γίνονται ο λούστρος και η προστασία του. Μην τολμήσεις να πεις κουβέντα για τον Πρόεδρο γιατί είναι η ψυχή της ομάδας. Και συ τι ομάδα είσαι αγαπητέ ηλίθιε; Ναρκοομάδα; Πετρελαιοομάδα; Λευκής σαρκός; Όπλων; Τι είσαι; Πόσο ηλίθιος είσαι που ανακαλύπτεις την κοινή δράση και την αλληλεγγύη για να μην αδικηθεί η ομάδα και ο Πρόεδρος αλλά είσαι κάθε μέρα το θύμα της αδικίας, ένα δουλικό που βαράει προσοχές ανυπομονώντας να εκτονωθεί στο γήπεδο;


Το γήπεδο πρέπει να πάψει να είναι γήπεδο επίδειξης δύναμης επιχειρηματικών κουτσαβακίων που εισβάλουν στον αγωνιστικό χώρο με όλο το οπλοστάσιο της βίας και των εκβιασμών, αλλά όταν βγουν κλαίνε και οδύρονται επικαλούμενοι την αδικία. Πρέπει να σταματήσει το παραμύθι με τους άθλιους που γίνονται συνομιλητές κομμάτων, κυβερνήσεων και της κοινωνίας ανεμίζοντας πειρατικές σημαίες ομάδων. Να σταματήσει τώρα. Και ίσως ο καλύτερος τρόπος είναι, να σταματήσει αυτό το πρωτάθλημα που δικαιώνει τους κατσαπλιάδες της Ελλάδας μέσα από την ανατροφοδότηση του παιχνιδιού που παίζουν. Δεν θα έχουν καμιά δύναμη αν τους πάρεις την μπάλα από τα χέρια.

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2018

Μιλιταριστές” και “κοσμοπολίτες

του Δημήτρη Μηλάκα

Η κλιμάκωση της έντασης στις σχέσεις της με την Ελλάδα που έχει επιλέξει η Τουρκία, επαναφέρουν στον  ελληνικό πολιτικό «διάλογο», ελλείψει στρατηγικής, αφελείς απόψεις, όπως:

  1. Δεν γίνονται πόλεμοι στην εποχή μας και ειδικά στην Ευρώπη
  2. Η Ελλάδα προστατεύεται από τους συμμάχους του ΝΑΤΟ (Αμερικανούς) και εταίρους στην Ευρωπαική Ενωση
  3. Η Τουρκία δεν εννοεί όσα λέει, απλώς υπερβάλλει λόγω σοβαρών εσωτερικών προβλημάτων
  4. δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας γιατί οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις είναι ικανότατος παράγοντας αποτροπής των τουρκικών επιθετικών σχεδιασμών
Δεν χρειάζεται να έχει κανείς ιδιαίτερη αναλυτική ικανότητα για να αντικρούσει τα καθησυχαστικά επιχειρήματα, αρκεί η όραση…

  • Κοιτώντας απλώς αντιλαμβάνεται όποιος θέλει να αντιληφθεί ότι η εποχή μας- μια εποχή μετάβασης και αναζήτησης νέων ισορροπιών στο διεθνές σύστημα είναι μια εποχή πολέμου. Ειδικά στην Ευρώπη, όπου σχηματίζεται η μεθόριος ,  Ανατολής – Δύσης τα όπλα ήδη έχουν μιλήσει  (Κριμαία- Ουκρανία) και τίποτε δεν αποκλείει ότι θα μιλήσουν και πάλι (Βαλκάνια) όπως έγινε πριν δυο δεκαετίες με τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.  Η σπουδή των δυτικών (ΗΠΑ- ΕΕ) να εντάξουν στο σύστημά τους τα δυτικά βαλκάνια (ΠΓΔΜ- Αλβανία- Σερβία) περιγράφει την ένταση στο «σύνορο» της Δύσης με την Ρωσία. Μια ένταση που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ούτε πως θα εξελιχθεί ούτε που θα οδηγήσει.
  • Τα περί προστασίας που απολαμβάνει η Ελλάδα λόγω των στρατιωτικών (ΝΑΤΟ) και οικονομικών (ΕΕ) συμμαχιών  έχουν προ πολλού και πολλές φορές διαψευσθεί καθώς οι εταίροι και σύμμαχοι ουδέποτε έδρασαν καταλυτικά υπέρ των ελληνικών συμφερόντων. Το διαπιστώνει κάποιος παρατηρώντας την εξέλιξη του Κυπριακού, των ελληνοτουρκικών σχέσεων αλλά και της υπόθεσης της ΠΓΔΜ. Η Ελλάδα, ως δεδομένη εντός του δυτικού συνασπισμού καλείται να συνεισφέρει προκειμένου οι ισχυροί εταίροι της να κάνουν τις δουλειές τους (με την  Τουρκία) και να οικοδομούν το στρατηγικό τους βάθος (βαλκάνια) έναντι της Ρωσίας
  • Η Τουρκία δεν λέει απλώς, αλλά εννοεί όσα πράττει. Και αυτά που πράττει το τελευταίο διάστημα (απαγωγή των δύο στρατιωτικών, ασκήσεις στο κέντρο του Αιγαίου, ασκήσεις που «εξαφανίζουν το Καστελόριζο, επιβεβαίωση του γκρίζου των Ιμίων και άλλων νησίδων) γίνονται υπό την ανοχή/ σιωπή των εταίρων και συμμάχων της Ελλάδας. Κάτι που επίσης δεν αξιολογείται στον ελληνικό πολιτικό διάλογο είναι η επιλογή του Ερντογάν να συμμαχήσει με τους εθνικιστές (γκρίζους λύκους) και να υιοθετήσει απόλυτα την ατζέντα τους στα ελληνοτουρκικά.
  • Οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις είναι πράγματι ο μόνος παράγοντας αποτροπής της τουρκικής αναθεωρητικής τακτικής, όσο αυτές μπορούν να ανταπεξέλθουν στον ρόλο τους.
Το ερώτημα, ωστόσο, που προβάλλει με επείγοντα και πιεστικό τρόπο έχει να κάνει με τις επιχειρησιακές δυνατότητες των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Είναι ένα ερώτημα που δεν απασχόλησε- εν μέσω μνημονίων και οικονομικής καταστροφής- την περασμένη δεκαετία το πολιτικό σύστημα της χώρας και για αυτόν τον λόγο, προφανώς, επαναδιατυπώνεται με οξύ τρόπο σήμερα .
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Την εποχή της «ισχυρής Ελλάδας» του Κωνσταντίνου Σημίτη και μέχρι την οικονομική καταστροφή η Ελλάδα υλοποίησε το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα της ιστορίας της καταβάλλοντας το οικονομικό τίμημα της προστασίας στις πολεμικές βιομηχανίες των «προστατών» συμμάχων και εταίρων. Οι εν λόγω δαπάνες που συμμετείχαν στο 25% του εθνικού χρέους δεν έγιναν με γνώμονα τις επιχειρησιακές ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων και της αντιμετώπισης του κινδύνου από ανατολικά (καθ ότι όλο αυτό το διάστημα οι ελληνικές κυβερνήσεις ονειροβατούσαν με την ελληνοτουρκική προσέγγιση και τον ευρωπαικό προσανατολισμό της Τουρκίας) αλλά κυρίως με γνώμονα τις ανάγκες του ΝΑΤΟ των πολεμικών βιομηχανιών και των συνεπακόλουθων μιζών.

Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018


 H ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ

 

του Μάκη Ανδρονόπουλου

Ένα από τα κρίσιμα θέματα που θα καθορίσουν την πορεία του λεγόμενου Μακεδονικού είναι η γεωοικονομική διάστασή του, στο επίκεντρο της οποίας βρίσκεται η Νέα Πλωτή Οδός που θα ενοποιήσει τον Δούναβη με το λιμάνι της Θεσσαλονίκης μέσω της Σερβίας (Μοράβας) της ΠΓΔΜ (Αξιός) και της Ελλάδας (Αξιός).
Το ζήτημα αυτό είναι πάντα ψηλά στις συζητήσεις του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον Σέρβο πρόεδρο Αλεξάνταρ Βούτσιτς. Η Πλωτή Οδός Δούναβη- Θεσσαλονίκης αποτελεί βασικό ζήτημα συζητήσεων μεταξύ του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά και του ομόλογού του Νίκολα Ντιμιτρόφ της ΠΓΔΜ.
Ο Δούναβης, ως γνωστόν, είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός της Ευρώπης (μετά τον Βόλγα). Πηγάζει από τον Μέλανα Δρυμό στη Γερμανία, ακολουθεί πορεία κυρίως ανατολική για 2850 χλμ., διασχίζει αρκετές πρωτεύουσες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης και καταλήγει στη Μαύρη Θάλασσα μέσα από τη Ρουμανία. Δηλαδή, είναι μία ποτάμια οδός τεράστιας οικονομικής και εμπορικής σημασίας.
Η σύνδεσή του με τον Θερμαϊκό αποτελεί ιδέα ήδη από την δεκαετία του 1970, καθώς συντομεύει κατά 1200 χλμ την σύνδεση της Βόρειας Ευρώπης με το Αιγαίο Πέλαγος. Εκτιμάται ότι το έργο είναι επενδυτικής δαπάνης της τάξεως των 17 δισ. δολαρίων. Θα χρειαστεί περί τα οκτώ χρόνια για να υλοποιηθεί η διώρυγα και θα απασχολήσει χιλιάδες εργαζόμενους και δεκάδες τεχνικές εταιρείες, καθώς στους σχεδιασμούς περιλαμβάνονται υδροηλεκτρικές μονάδες (ισχύος 400 μεγαβάτ).

Έργο τεράστιας σημασίας

Δεν είναι τυχαίο που μόλις προ ημερών η ΔΕΗ γνωστοποίησε ότι βρίσκεται πολύ κοντά στην απόκτηση εταιρείας προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας στα Σκόπια, την EDS που ανήκει στον όμιλο Feroinvest (έτος ίδρυσης το 2003). Ο εν λόγω όμιλος δραστηριοποιείται στους τομείς της μεταλλουργίας, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και του εμπορίου ηλεκτρικής ενέργειας τόσο στα Σκόπια όσο και ευρύτερα στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Ενδιαφέρον για συμμετοχή στην κατασκευή αυτής της πλωτής οδού από το Βελιγράδι ως τη Θεσσαλονίκη έχουν εκφράσει επενδυτές από την Κίνα, τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Ρωσία, την ΠΓΔΜ και την Ελλάδα.
Πρόκειται για έργο τεράστιας στρατηγικής σημασίας από γεωοικονομικής άποψης και εξυπηρετεί τους νέους σχεδιασμούς μεταφοράς ενεργειακών πόρων από την Ανατολική Μεσόγειο προς την Κεντρική Ευρώπη, παρακάμπτοντας την ασταθή Τουρκία. Δεν είναι τυχαίο που ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε το σχέδιο του πλωτού ποτάμιου διαδρόμου «τεράστιας σημασίας έργο» για την Ελλάδα, τη Σερβία αλλά και την Ευρώπη.
Ούτε επίσης είναι τυχαίο που προχωρούμε σε σημαντικές αμυντικές προμήθειες που περιλαμβάνουν 100 μαχητικά ελικόπτερα, αναβαθμίζουμε τα F-16, αγοράζουμε 2+2 υπερσύγχρονες φρεγάτες FREMM, παραλαμβάνουμε τα ταχύπλοα Mark-V κ.ο.κ.. Στο γεωοικονομικό αυτό πλαίσιο και με δεδομένες τις ελληνικές θέσεις, αλλά και την αποφασιστικότητα των ΗΠΑ και της Ρωσίας να προχωρήσουν τα προβλεπόμενα από την περιβόητη Συμφωνία της Μάλτας (1989 πατήρ Μπους-Γκορμπατσώφ), η ελληνική πλευρά μπορεί να προσδοκά το ευτυχές κλείσιμο ενός εθνικού ζητήματος που την ταλαιπωρεί 70 χρόνια.

Δευτέρα, 12 Φεβρουαρίου 2018


 

NOVARTIS-ΚΑΤΑΡΡΙΠΤΟΥΜΕ την ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ των Νταβατζήδων!


γράφει ο netakias

Σκοπός αυτής της ανάρτησης δεν είναι να βρει ενόχους ή όχι για το σκάνδαλο Novartis, έχει αναλάβει η δικαιοσύνη και αυτή είναι υποχρεωμένη να αποδείξει ή όχι τα εγκλήματα. Στον δυτικό κόσμο ισχύει η αθωότητα μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου στα δικαστήρια
Ομως στον πόλεμο της πολιτικής προπαγάνδας, τα πρώτα θύματα, είναι αλήθεια και η λογική.
Επιχειρήματα, του τύπου «αφού δεν έχω κάνει ανακαίνιση στο σπίτι μου, άρα δεν χρηματίστηκα» είναι αφελή, μιας και από μια προκλητική αγορά σπιτιού έπιασαν τον Ακη, ενώ αν κάποιος ήθελε να κρυφτεί θα μπορούσε να κυκλοφορεί ανάμεσα μας να μην είχε ούτε αμάξι, και να κυκλοφορεί με ΤΑΞΙ.
Αλλά και ανακαίνιση να είχε κάνει, δεν σημαίνει ότι πήρε χρήματα, όλος ο κόσμος μπορεί να κάνει ανακαίνιση.
Οπως και το επιχείρημα «ανοίξτε τους επώνυμους λογαριασμούς μου» είναι εξίσου αφελές, καθώς κανείς δεν θα έβαζε κρυφό χρήμα σε επώνυμο λογαριασμό που ελέγχεται από την βουλή, αλλά θα τα πήγαινε για παράδειγμα σε offshore μέσω εκπροσώπου δικηγόρου, όπως γνωστού δικηγόρου ή και 10 από δαύτους.
Αλλά δεν είναι μόνον αυτά τα τηλεοπτικά επιχειρήματα που είναι σαθρά, αλλά κι αυτά που έχουν να κάνουν με τους αριθμούς και τον κυκεώνα με τις τιμές των φαρμάκων
Λένε λοιπόν, ότι μετά το 2010 έριξαν τις τιμές των φαρμάκων.

  1. Οι τιμές των φαρμάκων μειώθηκαν, αναγκαστικά,
α) γιατί ήμασταν από τις ακριβότερες χώρες παγκοσμίως, που ακόμη κι η Τρόικα «έπεσε από τα σύννεφα» 2000-2010: Είχαμε εκτίναξη φαρμακευτικής δαπάνης από 1,4% στο 2,1% του ΑΕΠ. 2000-2015: Πληρώθηκαν 68 δις για φάρμακα. Αν το διάστημα αυτό η Ελλάδα δαπανούσε για φάρμακα όσα ο μέσος όρος των χωρών της ΕΕ, θα είχαν ξοδευτεί 33 δισ (!) λιγότερα.
β) γιατί μετά το PSI τα Ταμεία κατέρρευσαν και απλά δεν υπήρχαν λεφτά για να πληρώσουμε οποιονδήποτε κι όχι μόνον την Novartis

  1. Η φαρμακευτική δαπάνη όμως δεν μειώθηκε τόσο πολύ από την μικρή μείωση των φαρμάκων, που σε μερικές περιπτώσεις ήταν μερικά σέντ.
α) Για παράδειγμα το Υπ.Υγείας αύξησε την τιμή του δημοφιλούς Tamiflu από 12,94€ σε 13,05€ και την κράτησε εκεί μέχρι να φύγει. Σήμερα είναι στα 12,73€, ενω το LESCOL XL  δημόσιο ασφαλιστικό ταμείο πλήρωνε στην Novartis 33 ευρώ και το ίδιο φάρμακο σήμερα με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει 5,80 ευρώ.  Η φαρμακευτική δαπάνη όμως μειώθηκε περισσότερο
β) από την αύξηση της συμμετοχής των ασφαλισμένων, όπως και την αφαίρεση φαρμάκων από τις λίστες που πλήρωναν τα Ταμεία, με αποτέλεσμα να την πληρώσει πάλι ο λαός που χρειαζόταν το φάρμακο. Με αυτούς του νόμους, οι Σαμαροβενιζέλοι μας κουνάνε χαρτιά ότι μείωσαν τις Τιμές των Φαρμάκων κι άρα τις δαπάνες του δημοσίου, ενώ στην πραγματικότητα μετέφεραν τα κέρδη στην τσέπη μας. Παραδειγμα:  Σε φάρμακο 50 € η συμμετοχή μας ήταν (π.χ. 20%) 10 €. Ο πονηρός Σαμαροβενιζέλος έδωσε στο φάρμακο δυο τιμές. Δημοσίου π.χ. 30 € και φαρμακείου 50 €. Έτσι ο ασθενής πλήρωνε συμμετοχή (20% στα 30 €) 6 € και την διαφορά της Δημόσιας τιμής και φαρμακείου 20 €. Σύνολο 26 €.  Ετσι και στα χαρτιά φαίνεται ότι μειώθηκε η Τίμη και η εταιρία δεν έχανε ούτε ευρώ. Τόσο απλά
γ) από την βίαιη εισαγωγή* των γενοσήμων που τόσο διαφήμιζε η κυβέρνηση Σαμαροβενιζέλων. Τα οποία όμως γενόσημα, είναι ναι μεν πιο φθηνά, αλλά είναι επίσης κερδοφόρα για τις φαρμακοβιομηχανίες, ακόμη και για την Novartis που μπορεί να μείωσε τα κέρδη της, από την μια τσέπη, αλλά αύξησε τα κέρδη της θυγατρικής της Sandoz generics