DATE

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017


Μπορεί το καλό σενάριο να σώσει την Ελλάδα ?



του Μάκη Ανδρονόπουλου

Το καλό σενάριο που επιδιώκει η κυβέρνηση Τσίπρα είναι απλό: υπογραφή της συμφωνίας στις 22 Μαΐου, μαζί ή λίγο αργότερα συμφωνία για το χρέος, ταχεία εφαρμογή της ποσοτικής χαλάρωσης QE, έξοδος στις αγορές τέλος 2017 - αρχές 2018, ίσως κάποιο μεγάλο επενδυτικό deal που θα αλλάξει το κλίμα και θα φέρει σε δύσκολη θέση την αντιπολίτευση που ούτως ή άλλως τελεί υπό στρατηγική αμηχανία…
Το σενάριο αυτό αναμφίβολα είναι θετικό, τουλάχιστον σε ότι αφορά την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη και την ΕΕ, την βελτίωση της εικόνας της οικονομίας και των θεμελιωδών μεγεθών της. Αυτό όμως δεν συνεπάγεται λύση του κοινωνικού ζητήματος, ούτε και τον αποκλεισμό του ενδεχόμενου μιας τυφλής κοινωνικής έκρηξης  με αστάθμητες πολιτικές συνέπειες. Άλλωστε το καλό σενάριο εμπεριέχει πολλές αβεβαιότητες τόσο στο δημοσιονομικό πεδίο, όσο και στο πολιτικοκοινωνικό.
1.       Η άνοδος των ληξιπρόθεσμων χρεών των φορολογούμενων προς το κράτος ενδέχεται να συνεχιστεί με το φόρο εισοδήματος 2016 και τον ΕΝΦΙΑ και αυτό θα φανεί Σεπτέμβριο-Οκτώβριο, όπως άλλωστε και των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς ΔΕΗ και τράπεζες. Η θετική εισπραξιμότητα φόρων του τελευταίου καιρού δεν προκύπτει από τους τρέχοντες φόρους και γι΄ αυτό δεν είναι δεδομένη μια καλή δημοσιονομική εξέλιξη.
2.       Οι δανειολήπτες ξέρουν ότι την 1.1.2018 αίρεται ουσιαστικά η όποια προστασία της πρώτης κατοικίας και αυτό θα παίξει ρόλο μετά το καλοκαίρι.
3.       Η διπλή φορο-ασφαλιστική επίθεση της επικείμενης συμφωνίας κατά των συνταξιούχων και των μισθωτών με τον έντονο ταξικό της χαρακτήρα πυροδοτεί -πριν της ώρας της, δηλ. το 2019-2020- την πολιτική δυσφορία των στρωμάτων αυτών, η οποία πιθανότητα, πριν την εφαρμογή των μέτρων θα εκφραστεί με στάση πληρωμών προς τράπεζες-ΔΕΗ-φόρους. Η νέα συμφωνία προδιαγράφει τη γενοκτονία των συνταξιούχων και των μεσαίων αστικών στρωμάτων.
4.       Η συμφωνία για το χρέος υπό τις παρούσες συνθήκες δεν θα είναι η καλύτερη, αλλά το minimum.
5.       H άρση των capital controls είναι προϋπόθεση για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο τραπεζικό σύστημα και όχι το αντίθετο. Κανείς δεν λέει τίποτε περί αυτού.
6.       Σοβαρές ξένες επενδύσεις, με ουσιαστικά «κλειστές» τις τράπεζες λόγω των capital controls, δεν μπορεί να έρθουν. Άλλωστε η χώρα είναι black listed
7.       Στο σενάριο των θετικών εξελίξεων στο μέτωπο των ξένων επενδύσεων παραπέμπει σε απασχόληση των 400 ευρώ το μήνα. Με συντάξεις και μισθούς στα 400, η πραγματική ύφεση θα συνεχιστεί και ενδεχομένως μπορεί να λάβει ισχυρή ώθηση. Με «βουλαγρικού» τύπου αποδοχές κοινωνική ειρήνη και πολιτική σταθερότητα δεν μπορούν να εδραιωθούν. Επιπλέον, το σενάριο 1/1 δεν θα ευνοήσει τα μεσαία στρώματα, αλλά τα εξαθλιωμένα, που σημαίνει ότι δεν αποτελεί επαρκή κοινωνική λύση.
Προφανώς, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας τα γνωρίζει όλα αυτά και ξέρει ότι η παρτίδα κοινωνικά και πολιτικά δεν βγαίνει. Οπότε είτε διαθέτει κρυφούς άσους, είτε έχει εναλλακτικά σχέδια. Οι κρυφοί άσοι μπορεί να είναι οι Αμερικάνοι, κάτι που φάνηκε και από την απρόσμενη δήλωση του πρεσβευτή των ΗΠΑ Τζέφρι Πράιατ, για τον καταλυτικό ρόλο της συμφωνίας στις επενδύσεις, αλλά και ο χαρακτηρισμός της Ελλάδας ως «εμπροσθοφυλακή της Ευρώπης και πυλώνα σταθερότητας»… Μπορεί εκεί να παίζει κάτι ελπιδοφόρο, μεγάλο και γρήγορο που θα αλλάξει τα δεδομένα και θα επηρεάσει θετικά την κοινωνική προοπτική βγάζοντάς την από το αδιέξοδο.
Αν αυτό όμως δεν είναι διασφαλισμένο, αλλά τελεί εν εξελίξει, μια ενδεχόμενη κρίση δημοσιονομική-κοινωνική μπορεί να προκαταληφθεί από άλλα σενάρια:
a)      Η εντατικοποίηση των μεγάλων υποθέσεων διαφθοράς και διαπλοκής όπως η χρεοκοπία της χώρας μέσω των εξεταστικών (υγεία, μνημόνια κλπ),
b)      Η συμφωνία να πάει σε δημοψήφισμα και να καταψηφισθεί πριν τις γερμανικές εκλογές,
c)       Η υπογραφή της συμφωνίας και αμέσως μετά εκκίνηση της διεκδίκησης του κατοχικού δανείου κατ΄ αρχήν,
d)      Υπάρχουν και άλλα σενάρια ρηξικέλευθα που δεν είναι του παρόντος, μεταξύ των οποίων και γεωπολιτικά. Πάντως, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ υποχρεωθεί να παραδώσει την εξουσία, θα το κάνει με λυσσαλέα μάχη έως το τελευταίο λεπτό (όπως στη μάχη του Βερολίνου στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο), όχι για λόγους λαμογιακούς που λέει η ΝΔ, αλλά για λόγους ιδεολογικούς και ιστορικούς.   
e)      Εκτός εάν  επιδιώξει το σενάριο της δεξιάς παρένθεσης μετά Grexit, όπου γίνονται εκλογές και ο Μητσοτάκης είναι πρώτο κόμμα, τα μεσοαστικά στρώματα στα κάγκελα και τον ΣΥΡΙΖΑ στο 15%. Ο Μητσοτάκης εφαρμόζει τα μέτρα, οι Ευρωπαίοι δεν του δίνουν τα μεγέθη αποφορολόγησης κλπ που χρειάζεται η κοινωνία και η κοινωνική αναταραχή συνεχίζεται μαζί με το πολιτικό αδιέξοδο που μπορεί να οδηγήσει στο πολυπόθητο από τον κύριο Σόιμπλε και τους γερμανικούς σχεδιασμούς Grexit, είτε από τον Μητσοτάκη (!), είτε  από κάποια «οικουμενική»…
Εκλογές πάντως υπό συνθήκες κοινωνικής κρίσης σημαίνει μείζονες ανακατατάξεις. Ο χώρος του κέντρου ενδέχεται να πιεσθεί περαιτέρω εάν τα πρόσωπα και τα κόμματα που το εκπροσωπούν παραμείνουν τα ίδια. Αυτό δεν συμφέρει τον Τσίπρα που πιέζεται από τους Ευρωπαίους να συμμαχήσει μαζί τους και να βάλει στο περιθώριο τους ΑΝΕΛ. Ο Καμμένος από την πλευρά του ξέρει ότι ο Τσίπρας θα τον πουλήσει αν χρειαστεί, κάτι που μπορεί να του δώσει την ευκαιρία να οικειοποιηθεί το κοινωνικό κομμάτι της εθνικιστικής δεξιάς με την βοήθεια της κοινωνικής κρίσης, διεκδικώντας ένα ρόλο λεπενικού τύπου. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσε να είναι και προσυμφωνημένο στα παρασκήνια μεταξύ Αλέξη και Πάνου και μάλιστα να μεθοδευτεί. Υπάρχει βέβαια και το ΚΚΕ που παραμένει κόμμα καταφύγιο, στο οποίο θα μπορούσαν να υποχωρήσουν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και μεσοαστικά στρώματα που πλήττονται ισχυρά εάν αρχίσει να υλοποιείται η εκτέλεση συνταξιούχων-μισθωτών-ανέργων.  
Συνεπώς, το καλό σενάριο είτε με διαχείριση Τσίπρα, είτε με διαχείριση Μητσοτάκη δεν λύνει τα κοινωνικά ζητήματα, οπότε το ενδεχόμενο της κοινωνικο-πολιτικής αστάθειας ή και εκτροπής παραμένει ενεργό. Εκτός εάν όλα είναι προσωρινά και προκύψουν αλλαγές από την Ευρώπη…

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

Γιατι εδώ στην Ελλάδα , οι κάτοικοι της έχουν μάθει να ονειρεύονται 

του Ίωνα Παπαδάκη

Δε λέω, σα λαός έχουμε κάνει ασυγχώρητα λάθη! Αλλά έχουμε και κάτι στιγμές… μαγικές!
Γιατί στην Ελλάδα οι άνθρωποι όσες δυσκολίες και αν αντιμετωπίζουν, ονειρεύονται. Και το να ονειρεύεσαι σημαίνει δύναμη…
Και επίσης κοιτάνε προς τον ήλιο και χαμογελάνε..
Και αυτό σημαίνει δύναμη!
Ναι, δε λέω, έχουμε κάνει ασυγχώρητα λάθη. Και θα συνεχίσουμε να κάνουμε ασυγχώρητα λάθη… Βλέπεις οι άνθρωποι που ζούμε σε αυτή τη χώρα δεν είμαστε καλοκουρδισμένα ελβετικά ρολόγια!
Είμαστε χειροποίητα… Κάπου θα χάσουμε ένα λεπτό, κάπου θα σταματήσουμε να δουλεύουμε, κάπου θα πάμε μπροστά αλλά πάντα με λίγη βοήθεια θα ξέρουμε τη σωστή ώρα. Και αν πάλι κάτι συμβεί, πάντα κάποιος θα βρεθεί να μας την πει!
Και αν κοιτάξουμε προς τον ήλιο θα καταλάβουμε τι ώρα είναι… Και αν κοιτάξουμε τους γύρω μας θα καταλάβουμε τι μέρα είναι… Και αν κοιτάξουμε τη φύση θα καταλάβουμε τι εποχή είναι!
Γιατί ζούμε στην Ελλάδα… και ο λαός που ζει στην Ελλάδα είναι λαός της ψυχολογίας! Αν του γαμήσεις την ψυχολογία, του γάμησες το σύμπαν!
Γιατί ζούμε στην Ελλάδα και στην Ελλάδα οι άνθρωποι (που κάνουν ασυγχώρητα λάθη) παθιάζονται και υπερβάλουν και τσακώνονται και αγαπάνε και γελάνε δυνατά και ονειρεύονται…
Άλλωστε τι δύναμη θα είχε η κόλαση αν οι κάτοικοί της δεν ονειρευόντουσαν τον παράδεισο;
Πόσο μπορεί να αλλάξει το σύμπαν αν η ώρα είναι 12.05 αντί για 12.07; Πίστεψέ με, καθόλου!
Πόσο όμως μπορεί να αλλάξει το σύμπαν αν δεν έχεις κανέναν δίπλα σου να ρωτήσεις αν είναι 12.05 ή 12.07; Πίστεψέ με, πάαααρα πολύ!
Και πόσο έχει αλλάξει το σύμπαν από ανθρώπους που δεν μπορούν να καταλάβουν τι ώρα είναι, τι μέρα ή τι εποχή; Πόσο έχει αλλάξει από αυτούς τους ανέκφραστους ανθρώπους, αυτά τα καλοκουρδισμένα ελβετικά ρολόγια, που έχουν σκοπό ζωής να δείχνουν τον «σωστό» χρόνο και όχι να τον αξιοποιούν;
Να μην κάνουν όνειρα για το επόμενο λεπτό, όποιο και αν είναι αυτό, να μην χαμογελάνε για το ένα ακόμα λεπτό, που κάποιος τους πρόσφερε απλόχερα;
Ναι, δε λέω, έχουμε κάνει ασυγχώρητα λάθη…
Και τα λάθη πληρώνονται! Και τα πληρώνουμε… Ίσως πιο ακριβά από όσο θα έπρεπε. Αλλά αυτό είναι το τίμημα για να μπορείς να καταλάβεις τι ώρα είναι, χωρίς να χρειαστεί να κοιτάξεις ένα καλοκουρδισμένο ελβετικό ρολόι!
Γιατί στην Ελλάδα οι άνθρωποι που κάνουν ασυγχώρητα λάθη, ονειρεύονται!
Ονειρεύονται να μην ξανακάνουν ασυγχώρητα λάθη, αλλά δεν θέλουν κι όλας να γίνουν Γερμανοί τουρίστες με πέδιλο και άσπρη κάλτσα!
Ονειρεύονται το χθεσινό λιώσιμο, όταν κολλάνε στην κίνηση πηγαίνοντας στη δουλειά τους από την οποία, παρεπιπτόντως, δεν έχουν πληρωθεί εδώ και τρείς μήνες, αλλά έχουν αποφασίσει να «βάλουν πλάτη»!
Ονειρεύονται το «αίσθημα» που για χάρη της, του έκαναν καζούρα οι φίλοι του, όταν τους ομολόγησε ότι είναι καψούρης!
Ονειρεύονται τις αλήθειες που ήξεραν αλλά δεν άκουσαν, τα ψέματα που τους θύμωσαν αλλά ανέχτηκαν, τις απραγματοποίητες υποσχέσεις που κατάπιαν αμάσητες!
Ονειρεύονται την «επανάσταση» (κατά του καταστημένου) που αποφάσισαν χθες βράδυ μετά από 10 μπύρες, δύο τζατζίκια, 3 πατάτες τηγανιτές, δύο χωριάτικες και 3 κιλά παϊδάκια αλλά κατέληξαν στο καταπληκτικό: «αρχίστε την επανάσταση χωρίς εμένα»!
Ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους!
Ένα μέλλον που δεν θα έχει μόνο φράγκα και καριέρα…
Αλλά θα έχει έρωτες, φίλους, αξιοπρέπεια, καλοσύνη, περιπέτεια, γέλιο και αναμνήσεις είτε το ρολόι πάει δύο λεπτά μπροστά είτε τρία λεπτά πίσω!
Ζούνε για να ονειρεύονται… γιατί το να ονειρεύεσαι σημαίνει δύναμη όσα ασυγχώρητα λάθη και αν κάνεις!
Και εδώ στην Ελλάδα για αυτές τις μαγικές στιγμές ζούμε! Γιατί στην Ελλάδα που οι κάτοικοί της ονειρεύονται, όλα μπορούν να συμβούν…
Γιατί οι κάτοικοί της -που κάνουν ασυγχώρητα λάθη- είναι άνθρωποι και όχι καλοκουρδισμένα ελβετικά ρολόγια…
Άλλωστε είπαμε, πόσο θα αλλάξει το σύμπαν αν η ώρα είναι 12.05 και όχι 12.07;

πηγή : https://ionistis.wordpress.com

Κυριακή, 30 Απριλίου 2017


Ο Νέος «Χαλίφης» Και Η Διαιτησία Της Οργής


Πριν από 19 χρόνια, όταν είχε ανακοινωθεί η συμμαχία Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού, ο τότε πρόεδρος της ΕΠΑΕ, Βίκτωρας Μητρόπουλος, είχε κάνει την εξής διαχρονική, όπως απεδείχθη, δήλωση: «Οι συμμαχίες στο ποδόσφαιρο ισχύουν μέχρι να σφυριχτεί το πρώτο πέναλτι». Η δήλωσή του αυτή απεδείχθη άμεσα προφητική, αφού με το πέναλτι του διαιτητή Στεφανόπουλου διαλύθηκε η τότε συμμαχία.
Την περασμένη Πέμπτη, πάλι με πέναλτι που δεν σφύριξε ο διαιτητής Κύζας στο ντέρμπι ΠΑΟΚ-ΠΑΟ –και αρκετά άλλα σφαλτσοσφυρίγματα– η συμμαχία Παναθηναϊκού και «Δικεφάλου του Βορρά» κατέρρευσε παταγωδώς με σκληρές δηλώσεις του Γιάννη Αλαφούζου, και με περισσή αλαζονεία του Ιβάν Σαββίδη, που με τα όσα δήλωσε ξεκαθάρισε ότι είναι ο νέος… χαλίφης ποδοσφαίρου.
Αν μάλιστα ληφθεί υπ’ όψιν και το σπάσιμο της συμμαχίας Σαββίδη – Μελισσανίδη, καθώς επίσης και ο ξαφνικός έρωτας Σαββίδη – Μαρινάκη, εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι το ποδοσφαιρικό τοπίο του περασμένου Οκτωβρίου έχει αλλάξει σημαντικά, χωρίς να είναι δυνατόν σήμερα κάποιος με σιγουριά να πει ποιος είναι με ποιον και βεβαίως το ζητούμενο τι θα γίνει με τις εκλογές της ΕΠΟ.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στο «παιχνίδι» της προσέλκυσης ενώσεων το περασμένο καλοκαίρι, ο Γιάννης Αλαφούζος δεν δήλωσε «παρών». Μαρινάκης από τη μια μεριά με Ελευθεριάδη, και Σαββίδης – Μελισσανίδης από την άλλη με Γραμμένο. Ο Γ. Αλαφούζος για λόγους αρχής αλλά αισθανόμενος δυνατός στον επικοινωνιακό τομέα –γεγονός αναμφισβήτητο– δεν ασχολήθηκε με τις ενώσεις, με αποτέλεσμα στις 180 περίπου ψήφους που κρίνουν την εκλογή των μελών του Δ.Σ. της ΕΠΟ ο ΠΑΟ να έχει μόνο μία ψήφο, τη δική του!!!
Μπορεί ο Χρήστος Παναγόπουλος να παρευρίσκετο στις συγκεντρώσεις των Σαββίδη – Μελισσανίδη και να δήλωνε αλληλέγγυος στις προσπάθειες της συμμαχίας για εξυγίανση, αλλά μέχρι εκεί…
Η «κατοχή» του ελληνικού ποδοσφαίρου μέσω FIFA την οποία επεζήτησε ο πρώην υπουργός Αθλητισμού Σταύρος Κοντονής, έδωσε σε όλους την ευκαιρία να βάλουν το χεράκι τους ώστε η νέα αρχή του ποδοσφαίρου, η Επιτροπή Εξομάλυνσης, να στελεχωθεί με φίλα προσκείμενα πρόσωπα. Πώς στελεχώθηκε;
Η μεν κυβέρνηση διά του υπουργού Νίκου Παππά επέβαλε ως πρόεδρο τον κ. Δρόσο. Ο Ολυμπιακός δεν είχε αντίρρηση για τη στελέχωση με τους Μπάρτζη και Γέροντα. Ο ΠΑΟΚ έβαλε τον Ζ. Βρύζα και ο Μελισσανίδης τον Αλ. Δέδε. Τέλος, ο καραδοκών Βασίλης Γκαγκάτσης μέσω του αμφιλεγόμενου Κυπρίου παράγοντα Κωστάκη Κουτσοκούμνη και ενόψει της επικείμενης επαναφοράς του στο ποδόσφαιρο επέβαλε στη διαιτησία τον Γιώργο Μπίκα.
Απών στη στελέχωση αυτή ήταν ο Παναθηναϊκός που λόγω της σκληρής πολιτικής του ΣΚΑΪ απέναντι στην κυβέρνηση, και λόγω της καθημερινής σύγκρουσης με τον Βαγγέλη Μαρινάκη –εκπομπή «Δίκη», έφοδος της αστυνομίας στο κανάλι κ.λπ.–, λόγω της ανύπαρκτης σχέσης και επικοινωνίας με τον Ιβάν Σαββίδη, και με απλά τυπικές σχέσεις με τονΔημήτρη Μελισσανίδη, δεν ήταν υπολογίσιμος παίκτης στο από την Επιτροπή Εξομάλυνσης διοικούμενο ποδοσφαιρικό γίγνεσθαι.
Την αδύνατη αυτή πλευρά του «τριφυλλιού» ανέλαβε να «δυναμώσει» ο νεόκοπος πολυπράγμων παράγοντας του ποδοσφαίρου Χρήστος Παναγόπουλος. Έχοντας πολύ καλές προσωπικές και άλλου είδους σχέσεις με τον Βασίλη Γκαγκάτση –λόγω κάποιων υποθέσεων με τα τηλεοπτικά δικαιώματα της Εθνικής ομάδος το 2005, όταν ο μεν Χρ. Παναγόπουλος ήταν πρόεδρος της ΕΡΤ Α.Ε. και ο Βασ. Γκαγκάτσης πρόεδρος της ΕΠΟ– έπεισε τον Γ. Αλαφούζο να στηρίξει την επαναφορά στη διοίκηση του Βασίλη στο ποδόσφαιρο, ώστε να έχει και ο ΠΑΟΚ έναν σύμμαχο!!!
Δηλαδή, ο άνθρωπος που ως πρόεδρος επί οκτώ χρόνια «έπαιζε μπάλα» με τον Ολυμπιακό, στη συνέχεια πήρε μεταγραφή με τον ΠΑΟΚ του Ιβάν Σαββίδη –θυμίζουμε ότι ήταν υποψήφιος το 2012 απέναντι στον Γιώργο Σαρρή τουΜαρινάκη– λόγω σχέσεων με τον Χ. Παναγόπουλο θα «έγερνε» προς την πλευρά του ΠΑΟ και με δεδομένο ότι ο γιος του Μάκης Γκαγκάτσης ήταν το γενικό κουμάντο στον ΠΑΟΚ. Εδώ η αφέλεια περισσεύει…
Ως γνωστόν, ο Βασ. Γκαγκάτσης επανήλθε μέσω Κουτσοκούμνη –βλέπετε ότι υπήρχαν και άλλες υποθέσεις σχετικές με τηλεοπτικά δικαιώματα της ΕΠΟ κατά τη θητεία του Βασίλη με κυπριακές off shore εταιρείες, όπως η εταιρεία Stadium του Πασχάλη Παπαδόπουλου και η εταιρεία Media Gold του Γ. Κούμα, αντιπροέδρου της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, που πρόεδρο έχει τον Κ. Κουτσοκούμνη– και με δεδομένη τη σχέση του με τον Γ. Μπίκαο Χ. Παναγόπουλος διαβεβαίωνε τον Γ. Αλαφούζο ότι ο ΠΑΟ θα είχε διαιτησία ίσων αποστάσεων…
Μάλιστα είχε πείσει τον πρόεδρο του Παναθηναϊκού να μεσολαβήσει ο ίδιος στον Δ. Μελισσανίδη ώστε ο «Τίγρης»και ο Ιβάν να δεχθούν την πρόσληψη του Β. Γκαγκάτση στη Super League.
Στην υπάρχουσα ΚΕΔ των Τριτσώνη και Κουκουλάκη μετά την παραίτηση του Γ. Μπίκα, ο Β. Γκαγκάτσης είχε εξασφαλίσει τις καλές σχέσεις του  μέσω του πρώην αρχιδιαιτητή Γιώργου Ψυχομάνη.
Όταν η  ΚΕΔ όρισε τον διαιτητή Κύζα στο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός έχοντας πληροφορηθεί ότι στην ουσία ο διαιτητής ήταν κάτοικος Θεσσαλονίκης έστειλε τη γνωστή επιστολή στην ΚΕΔ, επιστολή την οποία σκαιότατα απέρριψε ο πρόεδρος Δρόσος πουλώντας έτσι εξυπηρέτηση και στην κυβέρνηση. Η εικόνα του αγώνα επιβεβαίωσε τις ανησυχίες του Παναθηναϊκού, αφού τα διαιτητικά λάθη δεν ήταν λίγα.
Στη συνέχεια, ο Αλαφούζος δήλωσε ότι δεν συμβαδίζει πλέον με τον Σαββίδη –κάτι που σηματοδοτεί προσεχώς επικοινωνιακό ξεκατίνιασμα του «Ρώσου»– και χαρακτήρισε «ντροπή» τη στάση της Επιτροπής Εξομάλυνσης της ΕΠΟ.
Από τη μεριά ο Ιβάν Σαββίδης δήλωσε ευθαρσώς ότι αυτός είναι το αφεντικό και μίλησε μάλιστα για καθαρό ποδόσφαιρο εννοώντας προφανώς τη διαιτησία του Κύζα.
Όπως γίνεται λοιπόν αντιληπτό, στα πλέι-οφ αναμένονται σκηνές απείρου κάλλους.
Οι παντελώς ανίκανοι και ενδιαφερόμενοι μόνο για τις αμοιβές τους σύμβουλοι ης ΕΠΟ, που από το πουθενά βρέθηκαν μέσω Θεόδωρου Θεοδωρίδη και στη συνέχεια μέσω Κουτσοκούμνη να κρατάνε τα ηνία της ΕΠΟ, κατάφεραν να δημιουργήσουν εκρηκτική κατάσταση στο ποδόσφαιρο, κατάσταση την οποία η κυβέρνηση που επαγγέλθηκε την εξυγίανση αδυνατεί να ελέγξει.
Το γεγονός και μόνο ότι ο Έλληνας υπουργός Αθλητισμού, Γιώργος Βασιλειάδης, υποχρεώθηκε προ ημερών να πάει στην Κύπρο για να συναντήσει τον Κωστάκη Κουτσοκούμνη, ένα δαχτυλοδεικτούμενο παράγοντα του κυπριακού ποδοσφαίρου, δείχνει μόνο του τη δυσχερή θέση στην οποία έχει περιέλθει.
Επεισόδια που δεν μπορούν να ελεγχθούν, διαιτητές που καταγγέλλονται και δεν ιδρώνει το αυτί κανενός, τακτικοί δικαστές –που η κυβέρνηση διόρισε– οι οποίοι καταπατούν κάθε διάταξη νόμου και κανονισμού είναι το αποτέλεσμα της παρέμβασης της κυβέρνησης τον περασμένο Οκτώβριο.
Συμπέρασμα: Τα «πακέτα» θα συνεχίσουν να πηγαινοέρχονται στις εκλογές της ΕΠΟ, οι διαιτητές θα σφυρίζουν προστατεύοντας τους νέους ισχυρούς «χαλίφηδες», και το ποδόσφαιρο θα ξύσει τον πάτο του βαρελιού.


πηγή : http://www.iapopsi.gr/